Przetacznik Kentish Pink

Veronica x cantiana 'Kentish Pink' to doskonały przetacznik okrywowy o gęstym ulistnieniu, bardzo skuteczny w zapobieganiu ponownemu pojawianiu się chwastów. Ozdobne liście są ciemnozielone, błyszczące i pozostają zimozielone przez cały rok, nawet w chłodnym klimacie. Wiosną roślina pokrywa się mnóstwem kłosów jasnoróżowych kwiatów. Ten silnie rosnący, niewielki przetacznik okrywowy szybko się rozrasta. Posadź go na słońcu lub w lekkim cieniu, w ogrodach skalnych i na obrzeżach rabat.

Veronica x cantiana to bylina o zakorzeniających się łodygach, należąca do rodziny trędownikowatych. Powstała ze skrzyżowania Veronica officinalis i Veronica prostrata. Pierwszy z tych gatunków, dość pospolity w całej Europie Zachodniej z wyjątkiem regionów śródziemnomorskich, jest byliną lubiącą suche stanowiska i dość kwaśne gleby. Rośnie w lasach, na wrzosowiskach i łąkach. Drugi pochodzi z Europy Środkowej i Południowej, gdzie występuje na łąkach i w leśnych polanach, wśród krzewów, a także na trawiastych, otwartych zboczach. Veronica x cantiana 'Kentish Pink' rozwija się dość szybko, tworząc liczne krótkie, pokładające się na ziemi gałązki. Wysokość ulistnienia nie przekracza 15 cm. Każda łodyga wytwarza korzenie w węzłach, dzięki czemu roślina może pokryć glebę na powierzchni o średnicy co najmniej 50 cm, a z czasem znacznie większej. Łodyga jest pełna i pokryta drobnymi białymi włoskami. Ulistnienie, dość ciemnozielone i zimozielone, tworzą małe, lancetowate, naprzeciwległe, całobrzegie, mięsiste i błyszczące liście. Blaszka liściowa jest ząbkowana na obrzeżu. W maju i czerwcu roślina wytwarza tuż nad ulistnieniem liczne kwiatostany w postaci kłosów o jasnoróżowej barwie.

Veronica x cantiana 'Kentish Pink' dość dobrze znosi niedobór wody, pod warunkiem regularnego podlewania w pierwszych latach podczas letnich okresów suszy. Posadź ją w ogrodzie skalnym, na skarpie, na rabacie, przy obrzeżu rabaty lub z przodu rabaty. Bardzo wytrzymała, pokrywa glebę nawet w mało sprzyjających warunkach. W skrzynkach na kwiaty i wiszących pojemnikach sadzi się ją u podstawy wyższych, bardziej wyprostowanych bylin, a jej pędy tworzą zwisający dywan na brzegach doniczki. Wzdłuż ścieżki warto posadzić ją w dużej grupie. Na ubogiej glebie można zestawić ją na przykład z macierzankami, rumiankami, Antennaria dioica 'Rubra' lub sasankami.