Alchemilla epipsila

Przywrotnik epipsila to mało znana kuzynka przywrotnika miękkiego, uroczej rośliny z ogrodu plebańskiego, często nazywanej przywrotnikiem. Tworzy bardziej zwarte, obficie ulistnione kępy, jest jeszcze bardziej wytrzymała, zwłaszcza na stosunkowo suchej lub kamienistej glebie, i czasami powtarza kwitnienie aż do końca lata. Jej piękne, okrągłe, klapowane i fałdowane liście mają taką samą zdolność odpychania wody, dzięki której tak efektownie wyglądają pokryte poranną rosą. W pełni lata kryją się pod mgiełką drobnych kwiatów w anyżowożółtym kolorze. Jak wszystkie przywrotniki, ta naprawdę łatwa w uprawie, niewielka bylina okrywowa potrafi wspaniale podkreślić urodę wszystkich roślin rosnących w jej sąsiedztwie!

Przywrotnik epipsila to bylina zielna i kłączowa z rodziny różowatych, pochodząca z Europy Środkowej, w szczególności z gór Kaukazu i Bałkanów. Tworzy okrywową kępę o wysokości 30 cm, która z czasem się rozrasta za pomocą kłączy. Jej ulistnienie jest wyjątkowo efektowne — rano pokrywają je kropelki rosy, a liście są miękkie w dotyku. Liście, mniejsze i mniej owłosione niż u przywrotnika miękkiego, są niemal okrągłe, a ich powierzchnię zdobią nerwy rozchodzące się promieniście od ogonka liściowego. Ich mniej lub bardziej fałdowany brzeg jest podzielony na drobne, piłkowane ząbki. Z obu stron mają jasny, niebieskawozielony kolor. Są podzielone na 7–12 płytkich klap i osadzone na mniej lub bardziej owłosionych łodygach. Kwiaty pojawiają się od czerwca–lipca do października. Są maleńkie i zebrane w luźne, rozpierzchłe, baldachokształtne wierzchotki — przypominające puszyste, chmurkowate grona — w żółtozielonym kolorze; wyglądają lekko i bardzo jasno. Ta bylina jest wytrzymałą rośliną okrywową, która rozrasta się powoli, ale wydaje się mniej skłonna niż inne przywrotniki do samoczynnego rozsiewania się. Zimą roślina najczęściej całkowicie traci liście.

W naturze przywrotnik epipsila rośnie na kamienistych glebach górskich, na wysokogórskich łąkach i na skraju lasu. Trudno nie znaleźć dla niego miejsca w ogrodzie, ponieważ jest wytrzymały, łatwo przystosowuje się do warunków i dobrze komponuje się z najróżniejszymi krzewami oraz bylinami. Pokryje glebę na słońcu lub w półcieniu, harmonijnie łącząc swoje seledynowe kwiaty z pięknymi różami angielskimi lub historycznymi, a także z kwiatami majestatycznych lilii. Roślina ta nie ma sobie równych w łagodzeniu linii nowo wytyczonej ścieżki i zasłanianiu nagiej ziemi wokół nowych budynków. Może rosnąć w niewielkiej ilości gleby, o ile nie jest ona zbyt sucha, dlatego można posadzić ją w spoinach nawierzchni, szczelinach murków wraz z cymbalarią bluszczykowatą, a także w zagłębieniach stopni schodów. Przywrotnik doskonale komponuje się również z cebulami kwitnącymi wiosną oraz z zimowitami. Jego anyżowozielone kwiaty wykorzystuje się w świeżych i suszonych bukietach.