Przywrotnik kaukaski - Alchemilla caucasica

Przywrotnik kaukaski to niewielka, zwarta bylina okrywowa, łatwa w uprawie. Charakteryzuje się gęstym, krzaczastym pokrojem i tworzy niską, poduszkowatą kępę o wymiarach około 30 cm we wszystkich kierunkach. Jego ładne, okrągłe, miękkie i ząbkowane liście, silnie odpychające wodę, od maja do sierpnia znikają pod obfitymi bukietami drobnych, żółtozielonych kwiatów o bardzo lekkim wyglądzie. Ta dzika, ozdobna i lecznicza roślina znajdzie miejsce w każdym ogrodzie, nawet w najmniejszym. Najlepiej zaprezentuje się w półcieniu, w próchnicznej, dość wilgotnej glebie.

Przywrotnik kaukaski to bylina herbaceous z rodziny różowatych, pochodząca z Europy Środkowej, a w szczególności z gór Kaukazu i Bałkanów. W czasie kwitnienia tworzy okrywową kępę o wysokości 30 cm. Jego ulistnienie jest niezwykłe: rano pokrywa się kroplami rosy, a liście są bardzo miękkie w dotyku. Mają niemal okrągły kształt, a ich brzegi są ząbkowane. Są jasnozielone po obu stronach. Blaszki liściowe dzielą się na 7–12 płytkich klap i osadzone są na jasnozielonych, czerwonawo zabarwionych, mniej lub bardziej owłosionych łodygach. Kwiaty pojawiają się od maja do października. Są to maleńkie kwiaty zebrane w luźne, rozpierzchłe kwiatostany cyjomowate, przypominające puszyste, chmurkowate grona. Mają żółtozieloną barwę, są lekkie i bardzo jasne. Ta bylina jest wytrzymałą rośliną okrywową, która powoli się rozrasta i czasami spontanicznie rozsiewa się w ogrodzie. Zimą roślina najczęściej całkowicie traci liście.

W naturze przywrotnik rośnie w pobliżu lasów i na wilgotnych pastwiskach, od nizin na północy po alpejskie rejony gór w całej Francji. W ogrodzie będzie pokrywać glebę w rozproszonym świetle lub w półcieniu, harmonijnie łącząc swoje kwitnienie w kolorze chartreuse z pięknymi różami angielskimi lub historycznymi, a także z dostojnymi liliami. Ta roślina nie ma sobie równych w łagodzeniu linii świeżo wytyczonej ścieżki i maskowaniu nagiej ziemi wokół nowo wzniesionych konstrukcji. Dobrze rośnie nawet w niewielkiej ilości gleby, pod warunkiem że pozostaje ona wilgotna, dzięki czemu można sadzić ją w spoinach nawierzchni, szczelinach murków razem z cymbalarią bluszczykowatą, a także w zagłębieniach stopni schodów. Jej kwiaty w kolorze anyżu wykorzystuje się w świeżych lub suszonych bukietach.

Etymologia: nazwa Alchemilla wywodzi się od arabskiego al-kemelih, co wiąże ją z alchemią. Krople rosy zbierane na liściach tworzyły słynną „wodę niebiańską”, używaną przez alchemików do przygotowania kamienia filozoficznego.