Ciemiernik wschodni Super Yellow

Ciemiernik wschodni 'Super Yellow' to jedna z nielicznych odmian ciemiernika o kwiatach w czystym, jasnożółtym kolorze, ozdobionych piękną purpurowoczerwoną plamą pośrodku, która podkreśla intensywność barwy. Jego półpełne korony, dobrze wyeksponowane, rozwijają się pod koniec zimy wśród młodych liści zabarwionych na kwaśnożółty kolor, które z upływem tygodni stają się zielone. Ciemierniki wschodnie, prawdziwe gwiazdy zimowego ogrodu, to wytrzymałe i mało wymagające byliny, gdy się już dobrze ukorzenią: wystarcza im stanowisko półcieniste oraz dobra ziemia ogrodowa, nawet wapienna i ciężka.

Pochodzący z obszaru rozciągającego się od północno-zachodniej Turcji po Kaukaz i północno-wschodnią Grecję Helleborus orientalis, nazywany czasem ciemiernikiem wschodnim, jest byliną z rodziny jaskrowatych, która bardzo łatwo krzyżuje się z innymi gatunkami, dając w wyniku wysiewu przypadkowe mieszańce o bardzo zróżnicowanych kolorach i kształtach. Dlatego mieszańcom tym nie nadaje się już nazw odmianowych. Rozróżnia się je na podstawie cech kształtu i barwy. Ciemiernik wschodni jest mrozoodporny do -15 °C. Rośnie dziko w lasach, zaroślach i na polanach, do wysokości 2000 m n.p.m., najczęściej w próchnicy, na wapiennym podłożu.

Odmiana 'Super Yellow' tworzy powoli zwartą, gęsto ulistnioną kępę o szerokości i wysokości 40 cm. Składa się ona z dłoniasto podzielonych, lekko ząbkowanych liści odziomkowych o ciemnozielonej, lśniącej barwie. Są to liście zimozielone, długości od 30 do 40 cm, złożone z 7 do 9 listków. Choć uważa się je za zimozielone, w rzeczywistości żyją zaledwie 8 miesięcy i są regularnie zastępowane przez nowe liście.

Od lutego do kwietnia w środku ulistnienia pojawia się bukiet półpełnych kwiatów o średnicy od 4 do 6 cm. Kwiaty mają kształt kielichów; początkowo są pochylone, a następnie lekko się prostują. Pochylają się ku dołowi i odprowadzają wodę niczym parasol, chroniąc w ten sposób środek kwiatu, który mógłby zgnić. U odmiany 'Super Yellow' płatki mają delikatny żółty kolor, bez śladu zieleni, i są u nasady nakrapiane ciemnoczerwonymi plamami. Z upływem czasu kwiaty ciemiernika nie więdną jak większość innych kwiatów, lecz zasychają, przybierając piękne, przygaszone barwy. Ciemiernik nie lubi przesadzania po posadzeniu, a młode rośliny potrzebują nieco czasu, aby zakwitnąć. Nasiona są roznoszone przez mrówki.

Kwitnienie ciemierników jest być może jednym z najbardziej wyczekiwanych drobnych ogrodowych szczęść, ponieważ towarzyszy wydłużającym się dniom, zwiastującym koniec zimy. Wykorzystaj je jak elementy starej tkaniny, łącząc je z roślinami runa leśnego o żywszych barwach. Pięknie prezentują się posadzone w pobliżu pierisów, wilczomleczy kwitnących tuż po nich oraz pod drzewami iglastymi, zwłaszcza na stanowiskach narażonych na wiatr. Otocz je zawilcami gajowymi, kokoryczami (na glebie niewapiennej), serduszkami, przylaszczkami i fiołkami albo cebulami roślin kwitnących wiosną: krokusami, wczesnymi cyklamenami i narcyzami botanicznymi, a także śnieżyczkami. Możesz również zestawić je z paprociami i kosaćcami cieniolubnymi, aby nieco później w sezonie stworzyć piękny kontrast. Można je także sadzić w grupach, niczym bukiet, w pobliżu wejścia do domu, w zacienionym miejscu, aby cieszyć się ich wczesnym kwitnieniem z bliska. Równie dobrze sprawdzą się jako kwiaty cięte, jak i na rabatach, obrzeżach rabat czy w skrzynkach na kwiaty...

Każdy ciemiernik wyrosły z wysiewu ma niepowtarzalny kolor kwiatów, dlatego między dwiema roślinami mogą występować niewielkie różnice barwy. Jest to normalne i nieuniknione. Jeśli jednak różnica okaże się zbyt duża i zniekształci zamierzony efekt, zwrócimy cenę lub wymienimy daną roślinę.