Rojnik pajęczynowaty Rubrum

Sempervivum arachnoideum var. Rubrum to piękna purpurowa forma rojnika pajęczynowatego, alpejskiego gatunku, który zawdzięcza swoją nazwę delikatnej zasłonie białych włosków rozpostartej wokół małych rozet, jak gdyby były uwięzione w pajęczynie. Te cienkie, lśniące włoski, utkane na trójkątnych, purpurowo zabarwionych liściach, jeszcze bardziej podkreślają ich geometryczny wygląd. Pewnego letniego dnia, niczym miła niespodzianka, ze środka najstarszych rozet wyrasta mały pęd kwiatostanowy z różowymi, gwiazdkowatymi kwiatami. Ten rojnik to mały sukulent, idealny do suchych i mineralnych zakątków. Nie wymaga niczego poza odkrytym stanowiskiem. Bez jakiejkolwiek pielęgnacji cudownie przetrwa niemal bez podłoża, w suchym, ubogim, krzemionkowym lub wapiennym środowisku, zadowalając się wodą z nieba, nawet jeśli jest jej niewiele.

Należący do rodziny gruboszowatych, ten rojnik pajęczynowaty jest dowodem na to, że uboga gleba i mineralna sceneria również mogą gościć piękne okazy o żywych barwach. Pochodzący z francuskich gór i szeroko tam rozpowszechniony, od Alp po Pireneje, Sempervivum o dość zmiennym wyglądzie rośnie na skałach lub w rumowiskach skalnych. Rozsiewa drobne nasiona w szczelinach i zakorzenia się w najmniejszych pęknięciach, aby powoli tworzyć niewielkie kolonie rozet różnej wielkości, stykających się ze sobą i nieprzekraczających 8 cm wysokości. Z czasem, dzięki swoim łodygom rozłogowym, może utworzyć dywan rozciągający się na powierzchni 60 cm i doskonale dopasowujący się do ukształtowania terenu. Przypominająca małe karczochy o średnicy od 1,5 cm do 3 cm każda rozeta składa się z licznych mięsistych, spiczastych, bezogonkowych liści, połączonych jedwabistą, mniej lub bardziej gęstą pajęczyną. Białe nici rozpięte między liśćmi lśnią w słońcu. Ich purpurowa barwa intensyfikuje się pod wpływem słońca lub chłodu. Korzenie tej byliny są grube i długie; wrastają głęboko w szczeliny skał, zapewniając dobre umocowanie na skalnych ścianach, a jednocześnie sięgając po wodę w głębszych warstwach. Kwitnienie pojawia się na rozetach w wieku 2 lub 3 lat, które następnie zanikają, wcześniej zapewniając przetrwanie rośliny dzięki wytworzeniu kilku małych rozet na obrzeżach. Pędy kwiatostanowe rozwijają się latem. Tworzą je grube łodygi, na których pojawia się od 1 do 5 kwiatów złożonych z 8–10 jasnoróżowych płatków otaczających zielony środek.

Sempervivum arachnoideum Rubrum to prawdziwy skarb do ogrodów, w których brakuje grubej warstwy gleby, czyli miejsc, gdzie niewiele gatunków jest w stanie przetrwać i skolonizować opuszczone przestrzenie. Jeśli masz ubogą, raczej suchą, kamienistą, skalistą, a nawet nieco wapienną glebę, możesz cieszyć się tą mrozoodporną byliną, która wytrzymuje temperatury poniżej -15 °C, nie wymaga pielęgnacji i obiecuje ożywić każdy stos kamieni, murek, a nawet zielony dach. Rojniki to bowiem niezwykle łatwe w uprawie sukulenty, oferujące kwiaty i liście w różnorodnych barwach, które pozwalają tworzyć niezwykłe kompozycje. Zachwycają swoim graficznym wyglądem w doniczkach, szczególnie w niskich naczyniach typu „misy bonsai”. Są niezastąpione na obrzeżach rabat, w kamiennych korytach i ogrodach skalnych, w towarzystwie rozchodników, żurawki (Saxifraga umbrosa), dzwonków Poszarskiego czy lewizji zagłębionej. Te miniaturowe byliny szybko rozbudzają chęć ich rozmnażania. Pomyśl o wyborze roślin towarzyszących o różnym terminie kwitnienia i barwnym ulistnieniu, aby stworzyć wielobarwną i radosną kompozycję skalną.