Sit siny Blue Dart

Juncus inflexus Blue Dart, czasami sprzedawany pod nazwą Juncus tenuis Blue Dart, to odmiana situ interesująca ze względu na sinozielone ulistnienie, bardziej dekoracyjne niż u klasycznego situ ogrodowego. Jest to bylina do oczek wodnych, na brzegi zbiorników i tereny wilgotne, która przystosowuje się także do zwykłej gleby ogrodowej, nigdy całkowicie nieprzesychającej. Tworzy kępy sztywnych, wyprostowanych pędów o oszczędnej formie, zachowujących liście zimą. Ten średniej wielkości sit wytwarza w środku lata luźne, rdzawobrązowe kłoski. Niezastąpiony na obrzeżach punktów wodnych, gdzie wnosi pionowy akcent do kompozycji wodnych, stanowi także piękną roślinę do dekoracji nowoczesnych tarasów i balkonów. 

Sit siny, Juncus inflexus po łacinie, to bylina kłączowa, rozłogowa, o zimozielonych pędach i półzimozielonych liściach, o wyraźnie najeżonym pokroju. Należy do rodziny sitowatych, a jego naturalny zasięg obejmuje całą Europę, Turcję, Kaukaz, Iran i Azję Środkową. Sit Blue Dart osiąga około 45 cm wysokości, a dzięki kłączom rozrasta się na powierzchni, która może stać się znaczna. Odmiana ta ma sinozielone lub niebieskozielone, proste i naprzemianległe liście. Są one równowąskie, o całobrzegiej krawędzi i równoległym unerwieniu. Kwitnienie przypada od czerwca do sierpnia. Kwiaty w kłosach mają brązową barwę. 

W naturze sit rośnie na brzegach wilgotnych rowów, w stojącej i płytkiej wodzie. Juncus inflexus Blue Dart należy posadzić na głębokości 20 cm, przy czym jego kłącze może być zanurzone do 10 cm. Jesienią najlepiej oczyścić roślinę, przycinając liście na wysokość 10 cm. 

Sit siny Blue Dart można wykorzystywać jako roślinę oczyszczającą wodę, na obrzeżach i w stojącej wodzie, w ogrodach bagiennych i wilgotnych. Aby nie stał się zbyt ekspansywny, można posadzić go w pojemnikach zanurzonych w oczkach wodnych. Sit ten nadaje się także do sadzenia w pobliżu morza. Można go wykorzystać do umacniania brzegów lub, w bardziej dekoracyjny sposób, uprawiać w pojemniku z wodą na tarasie. 

Zanim wynaleziono świecę, roślina ta służyła do oświetlania: zanurzano ją w tłuszczu roślinnym lub zwierzęcym, który następnie pozostawiano do stwardnienia.