Ślazówka Blue Bird

Ślazówka Lavatera 'Blue Bird' to nowa odmiana pełna niespodzianek; przede wszystkim jej kwiaty ketmii mają niezwykłą jak na ślazówkę krzewiastą barwę — jasnoniebieskomauve, delikatnie żyłkowaną ciemniejszym fioletem. Rozwijają się od lata do jesieni, jeśli zadbasz o usuwanie przekwitłych kwiatów, pojawiając się na górnych pędach krzewu o opadających na zimę, szarozielonych liściach. Ta odmiana, mrozoodporna do -10/-12 °C, bardzo dobrze znosi zimę w glebie dobrze przepuszczalnej. Urocza i pełna światła, elegancko ozdobi tył rabaty, a można ją również posadzić jako soliter lub w pięknej donicy.

Ślazówki należą do wielkiej rodziny ślazowatych. Jest to rodzaj obejmujący liczne gatunki, mniej lub bardziej zdrewniałe, które mogą być jednoroczne, dwuletnie lub wieloletnie. Pochodzą z różnych umiarkowanych regionów świata, ale występują głównie w ciepłym klimacie śródziemnomorskim.

Odmiana 'Blue Bird' to niedawno uzyskany mieszaniec krzewiasty, wyhodowany we francuskiej szkółce. Częściowo bylina, częściowo krzew, roślina ta ma zrównoważony, krzaczasty i zaokrąglony pokrój, a szybko osiąga 1,5 m wysokości i szerokości. Ten niewielki, bujny i obficie kwitnący krzew wytwarza kwiaty o średnicy od 5 do 8 cm, złożone z pięciu dość szeroko rozstawionych, dwuklapowych płatków o niezwykłej, jasnej niebieskomauve barwie, żyłkowanych fioletem i lekko różowych w środku. Kwiaty są nietrwałe, ale nieustannie pojawiają się na nowo od lipca do sierpnia, a w dobrych warunkach uprawy nawet dłużej. Obfite, opadające na zimę liście są dłoniastoklapowe i miękkie w dotyku, tworząc delikatną kompozycję w odcieniu zielonoszarym.

Ślazówka 'Blue Bird' jest bez wątpienia oryginalna i wyrafinowana, ale jej wyjątkowe piękno nie przyćmi urody roślin, które jej towarzyszą. Pięknie zaprezentuje się w niewielkim, nieformowanym żywopłocie lub w grupie krzewów o żółtych kwiatach albo liściach, które podkreślą jej walory (Buddleja weyeriana 'Sungold', Cotinus coggygria 'Golden Spirit', Fremontodendron californicum). Doskonale komponuje się również z lekkim pokrojem Nandina domestica i jej odmian, a także z różowymi kwiatami i purpurowymi liśćmi. Jest rośliną na pełne słońce, ale toleruje również półcień i staje się bardziej wieloletnia w glebie dobrze przepuszczalnej. W ogrodzie jej umiarkowany wzrost pozwala posadzić ją jako soliter, na tarasie lub na przykład przy wejściu. Tworzy także wspaniałe osłony w tle rabat i bardzo dobrze komponuje się z różami. Jej połączenie z szałwiami, a także z jej kuzynkami — malwami różowymi i ślazem dzikim — jest pełne romantyzmu.