Smagliczka pagórkowa Berggold

Szerokie, szarozielone kobierce tej niewielkiej górskiej byliny, znanej jako smagliczka pagórkowa 'Berggold' lub po prostu smagliczka, nagle zmieniają kolor na złocistożółty, tworząc olśniewający roślinny obraz. Hojna w kwitnieniu i niewymagająca, ta naturalnie zwarta smagliczka kwitnie pod koniec wiosny, otoczona aurą miodowego zapachu. Doskonale sprawdza się w ogrodach skalnych i kompozycjach kwiatowych w donicach. Jest wytrzymałą, odporną na niekorzystne warunki pogodowe rośliną, bardzo przydatną w ogrodach górskich oraz na niezbyt suchych glebach kamienistych.

Smagliczka pagórkowa, znana również jako Clypeola montana, smagliczka górska lub passerage des montagnes, to bylina o łodygach zdrewniałych u nasady, rozesłanych lub wzniesionych, należąca do rodziny kapustowatych. Ta roślina pochodząca z Europy Środkowej i Południowej występuje również w zachodniej Azji i Afryce Północnej. W środowisku naturalnym zasiedla piaszczyste lub skaliste miejsca w górskich regionach, gdzie letnie opady umożliwiają jej przetrwanie.

Roślina ta jest chętnie uprawiana w ogrodach i dała początek licznym odmianom uprawnym. Smagliczka 'Berggold' z czasem tworzy zwarte, okrywowe kępy o zielnych pędach z drewniejącą nasadą, osiągające od 15 do 20 cm wysokości i 50 cm szerokości. Początkowo przypomina chwast, lecz później przekształca się w okazałą kępę rozgałęzionych pędów, najpierw pokładających się, a następnie wzniesionych, pokrytych naprzemianległymi, prostymi i całobrzegimi, wąskimi liśćmi — od lancetowatych do równowąskich — zwężającymi się ku nasadzie i pokrytymi gwiazdkowatymi włoskami. Kwitnienie trwa od maja do lipca, całkowicie pokrywając roślinę kwiatami o wyraźnie wyciętych płatkach, w intensywnym cytrynowożółtym lub złocistożółtym kolorze. Są one dość duże w stosunku do rozmiarów rośliny i delikatnie pachną miodem.

Smagliczki górskie, zakwitające po forsycjach i kwitnące w towarzystwie często wykorzystywanych w ogrodach tulipanów, rosną na każdej dobrze przepuszczalnej, niezbyt suchej glebie. Doskonale nadają się do obsadzania górnych części murków oraz przestrzeni między kamieniami w ogrodzie skalnym, podobnie jak żagwiny i dzwonki skalne. Ozdabiają podstawę bylin, takich jak pszonaki i malwy, a także niewielkich krzewów, na przykład ballot, szałwii krzewiastych, lawendy czy barbuli. Możesz je również posadzić wzdłuż ścieżki, w dobrze przepuszczalnej glebie. Bardzo dobrze rosną także w donicach i skrzynkach na kwiaty.