Calanthe sieboldii

Storczyk ogrodowy Calanthe sieboldii to bardzo piękna orchidée terrestre pochodząca z Japonii, ale nieco trudna w uprawie. Jest to obficie kwitnąca i silnie rosnąca bylina, która pod koniec wiosny wytwarza pęd kwiatostanowy z dużymi, słonecznymi, jasnożółtymi do cytrynowożółtych, trwałymi kwiatami, czasami nakrapianymi na brązowo w okolicy warżki, mniej lub bardziej pachnącymi w zależności od rośliny. Uprawia się ją w ciepłym i wilgotnym klimacie, w grubej, przepuszczalnej warstwie próchnicznej gleby, która pozostaje wilgotna od wiosny do końca lata, a zimą jest raczej sucha, oraz w półcieniu. Uprawa w doniczkach ułatwia kontrolowanie składu i wilgotności podłoża. W suchej glebie, zabezpieczona ściółką, znosi mróz do około -10 °C.

Pochodząca z Japonii i bardzo blisko spokrewniona z Calanthe discolor, Calanthe sieboldii ma wśród tej grupy japońskich storczyków największe kwiaty. Jak na storczyk ogrodowy, kwitnie również wyjątkowo długo. Gatunek ten rośnie w wilgotnych lasach, wzdłuż górskich strumieni i na mokrych zboczach, na wysokogórskich łąkach oraz w zaroślach ciepłych i wilgotnych regionów zachodniej Japonii.

Ulistnienie jest sezonowe: wyrasta z ziemi wiosną i zasycha jesienią. Roślina tworzy kępę liści o wymiarach około 35 cm we wszystkich kierunkach. Ten storczyk wytwarza pseudobulwę, z której na początku wiosny wyrastają duże, jasnozielone liście, o długości od 15 do 40 cm i szerokości od 8 do 15 cm. Są one fałdowane, szeroko owalne, z wyraźnie wgłębionymi, równoległymi nerwami. Ulistnienie przypomina nieco liście ciemiężycy. Pod koniec wiosny, w maju i czerwcu, roślina wytwarza piękne kwiatostany o wysokości 45 cm, złożone z 5 do 25 jasnożółtych do jaskrawo cytrynowożółtych kwiatów o średnicy od 3 do 5 cm, mniej lub bardziej pachnących. Kwiaty są szeroko otwarte, złożone z wydłużonych, nieco spiczastych działek kielicha i płatków oraz dość szerokiej, trójklapowanej warżki. Środkowa klapa jest głęboko unerwiona i ma różną liczbę linijnych wypukłości. Niektóre rośliny mają brunatnoczerwone znamiona na spodzie kolumny oraz na wypukłościach warżki. Kłącze słabo się rozrasta za pomocą rozłogów. Roślina przechodzi zimą w stan spoczynku, gdy jej ulistnienie całkowicie żółknie.

W odpowiednim klimacie posadź Calanthe sieboldii w półcieniu, w miejscu osłoniętym od wiatru, w lekkiej, próchnicznej glebie, o odczynie obojętnym lub lekko kwaśnym. Posadź ją w cieniu, w wilgotnym skalniaku między skałami lub na skraju chłodnego podszytu, w towarzystwie Arisaema, Cypripedium, Paris, Bletilla i paproci. Ze względu na niewielką mrozoodporność należy zabezpieczyć kłącze przed surową i wilgotną zimą. Roślinę można z powodzeniem uprawiać w dużych doniczkach, które na zimę przenosi się do nieogrzewanej szklarni.

Po otrzymaniu storczyków obchodź się z nimi ostrożnie: rośliny te wytwarzają niewiele korzeni i są delikatne!