Kruszczyk ciemiężycolistny - Epipactis veratrifolia

kruszczyk ciemiężycolistny (Epipactis veratrifolia) to silnie rosnący i mrozoodporny gatunek storczyka ogrodowego. Występuje głównie w Azji, ale także na Cyprze, gdzie rośnie na terenach podmokłych. Ta roślina wytwarza kwiaty w odcieniach zieleni i brązu, z pomarańczową warżką nakrapianą na biało. W ogrodzie posadź ją na brzegach zbiorników wodnych lub na wilgotnej rabacie, w półcieniu.

Epipactis veratrifolia należy do rodziny storczykowatych. Ten gatunek, niemal nieobecny w Europie (występuje jednak na Cyprze, gdzie lokalnie tworzy liczne populacje), spotyka się w Azji, na wysokości do 2 000 m n.p.m., aż po Anatolię oraz Etiopię, Somalię, Cypr, Turcję, Izrael, Jordanię, Syrię, Liban, Oman, Arabię Saudyjską, Jemen, Irak, Iran, Afganistan, Chiny, Assam, Himalaje, Indie, Nepal, zachodnie Himalaje, Bhutan, Pakistan i Mjanmę. Rośnie na brzegach, w głębi wąwozów i w mikrostrefach wilgotnych, a także na niektórych skałach w miejscach przesiąkania lub wypływu wody. Zagraża mu kurczenie się terenów podmokłych, ujmowanie źródeł oraz niszczenie siedlisk.

Kruszczyk ciemiężycolistny zawdzięcza swoją nazwę liściom przypominającym liście ciemiężycy, rośliny z rodziny Melanthiaceae. Jest byliną o mięsistych kłączach, osiągającą z łatwością 60 cm wysokości i 40 cm szerokości, a w sprzyjających warunkach dorastającą do 1 m wysokości. Jej ulistnienie jest sezonowe: wyrasta z ziemi wiosną i zanika jesienią. Roślina tworzy pędy z 4–12 pochwiastymi, lancetowatymi liśćmi o długości od 5 do 15 cm. Kwitnie od czerwca do sierpnia, przy czym termin kwitnienia może być mniej lub bardziej wczesny w zależności od klimatu. Pęd kwiatostanowy tworzy do 18–20 kwiatów o średnicy 3,5 cm. Każdy kwiat ma trzy działki kielicha i dwa płatki. Warżka ma kształt kielicha i zakończona jest ostrym wyrostkiem. Kwiaty przybierają odcienie zieleni i brązu, pomarańczu oraz bieli. Po kwitnieniu powstaje zwisająca torebka o długości 2–3 cm, zawierająca tysiące drobnych nasion.

Epipactis veratrifolia nie boi się mrozu. Posadź ją w glebie neutralnej do kwaśnej, dobrze przepuszczalnej, lekkiej i wilgotnej, w półcieniu. Choć ma oryginalny wygląd, jest także rośliną o naturalnym pokroju, łatwą do wkomponowania w ogród, na świeże i wilgotne rabaty lub na obrzeża zbiorników wodnych. Ponieważ tworzy gęste, dość wysokie kępy, bez obaw połącz ją z wierzbownicami, wiązówkami, pierwiosnkami japońskimi i tawułkami, które lubią takie same warunki i również tworzą piękne kępy. Warto pomyśleć także o paprociach, takich jak długosze, które rosną w wilgotnej glebie.

Gdy otrzymasz swoje storczyki, obchodź się z nimi ostrożnie: rośliny te wytwarzają niewiele korzeni i są delikatne!