Salvia setulosa

Szałwia Salvia setulosa, nazywana niekiedy szałwią najeżoną, to dziko rosnąca szałwia pochodząca z Meksyku, mało efektowna i mało znana ogrodnikom. Jest lekko płożącą się rośliną, wrażliwą na mróz, ale dobrze przystosowaną do suchych gleb. Można ją rozpoznać po owłosionych, dość ciemnozielonych liściach, a także po dość niepozornym, niebieskim letnim kwitnieniu. Podobnie jak u innych szałwii, jej kwiaty są miododajne, a liście aromatyczne. Poza ogrodami śródziemnomorskimi, w których nie występują silne mrozy, można uprawiać ją w skrzynce na kwiaty, co pozwala przenieść ją na zimę do osłoniętego miejsca.

Salvia setulosa pochodzi z Meksyku, a dokładniej z prowincji Meksyk i Oaxaca, gdzie spotyka się ją na wysokości do 1830 m n.p.m. Podobnie jak wszystkie inne szałwie, należy do dużej rodziny jasnotowatych, zwanych także wargowymi. Jest to bylina zielna o zdrewniałej nasadzie, charakteryzująca się mniej lub bardziej płożącym pokrojem. Roślina rośnie szybko i osiąga około 60 cm wysokości, a jej szerokość wynosi co najmniej 40 cm. Jej liście teoretycznie pozostają zimą zimozielone, a ulistnione łodygi pokrywają krótkie włoski. Liście osiągają do 6 cm długości i 4 cm szerokości, mają deltoidalny kształt, ząbkowany brzeg i dość ciemnozieloną górną powierzchnię. Szałwia ta kwitnie od czerwca do sierpnia w rejonach o łagodnym klimacie. Na końcach łodyg tworzą się krótkie kłosy, na których znajdują się okółki, czyli korony złożone z 3 małych, dwuwargowych kwiatów o dość jasnoniebieskiej barwie. Miododajne i nektarodajne, są bardzo chętnie odwiedzane przez motyle i pszczoły.
Mrozoodporność tej szałwii najeżonej nie przekracza -6 °C w dobrze przepuszczalnej, piaszczystej lub kamienistej glebie, która zimą pozostaje sucha. To kolekcjonerska szałwia, którą należy uprawiać w pełnym słońcu w rejonach o typowo łagodnym klimacie. W innych miejscach najlepiej uprawiać ją w doniczce, aby zimą chronić ją zarówno przed nadmiarem wilgoci, jak i silnymi mrozami. Na obrzeżu rabaty lub w ogrodzie skalnym możesz zestawić ją na przykład z macierzankami, lebiodkami, santolinami lub z przymiotnem karwińskiego.

Liczący ponad 900 gatunków roślin jednorocznych, bylin i krzewów, rozpowszechniony na całej naszej planecie z wyjątkiem bardzo zimnych regionów i lasów tropikalnych, rodzaj Salvia jest najbogatszym rodzajem w rodzinie jasnotowatych. Nazwa Salvia, wywodząca się jeszcze z czasów rzymskich, pochodzi od łacińskiego słowa salvus, oznaczającego „zdrowy”, i nawiązuje do leczniczych właściwości szałwii lekarskiej.