Szałwia bagienna African Skies

 Szałwia bagienna 'African Skies', nazywana także szałwią błotną lub szałwią uliginosa, wyróżnia się wiotkimi, silnie rozgałęzionymi pędami, które pod koniec lata pokrywają się drobnymi kwiatami o wyjątkowo czystej błękitnej barwie. Ta wysoka, delikatna bylina przyciąga pszczoły i motyle aż do pierwszych chłodów. Doskonale ożywia dużą rabatę na świeżej glebie lub pozwala obsadzić brzegi oczka wodnego w rejonach o niezbyt chłodnym klimacie. Trzeba jednak kontrolować jej rozłogowy charakter.

Szałwia ta należy do rodziny jasnotowatych. Nazwa African Skies jest stosowana w handlu dla gatunku Salvia uliginosa, ale nie oznacza odmiany o rzeczywiście ustalonych własnych cechach. To bylina zielna: cała jej część nadziemna zasycha zimą, a z karpy wiosną wyrastają nowe pędy. Wznawia wzrost dość późno, niekiedy dopiero w maju. Gatunek botaniczny Salvia uliginosa rośnie naturalnie na podmokłych łąkach i w innych siedliskach wilgotnych południowej i południowo-wschodniej Brazylii oraz północnej Argentyny. Epitet uliginosa pochodzi od łacińskiego słowa odnoszącego się do terenów podmokłych. Roślina ma kłączową karpę, z której wyrasta wiele wzniesionych, cienkich pędów o czworokątnym przekroju, rozgałęziających się. W pełni dojrzała roślina osiąga 1,30–1,60 m wysokości i 80–90 cm szerokości. Na wilgotnej glebie jej kłącza szybko się rozprzestrzeniają, a kępa może znacznie bardziej się rozrosnąć. Na wilgotnej glebie kłącza zajmują coraz większy obszar, a kępa może rozrosnąć się znacznie szerzej. Liście, ułożone parami na pędach, są wąskie, lancetowate i grubo ząbkowane. Mają długość od 5 do 10 cm, średniozieloną barwę, są lekko lepkie i po roztarciu wydzielają aromatyczny zapach. Kwitnienie przypada od sierpnia do października, a przy łagodnej jesieni może trwać nawet do listopada. Na końcach pędów znajdują się krótkie kłosy złożone z dwuwargowych kwiatów o długości od 1,5 do 2 cm, w świetlistym lazurowym kolorze, z białawą gardzielą i delikatnymi znakami kierującymi owady do nektaru. Mrozoodporność tej odmiany sięga -12 °C, gdy karpa jest dobrze ukorzeniona i zabezpieczona ściółką. 

Ponieważ szałwia ta ma tendencję do rozrastania się na wilgotnej glebie, warto zestawić ją z dużymi, odpornymi bylinami, które będą w stanie z nią konkurować. Jej chmurna, niebieska barwa kwiatów dobrze komponuje się z purpuroworóżowymi kwiatami sadźca plamistego 'Atropurpureum', intensywnym różem wiązówki czerwonej 'Venusta', bordową barwą rdestu himalajskiego 'Blackfield' oraz fioletem wernonii 'Mammuth'. Wszystkie te rośliny lubią słońce i sąsiedztwo punktów wodnych. Ich bujne ulistnienie i późne kwitnienie tworzą naturalną, barwną kompozycję w miejscu, w którym rośliny mogą swobodnie się rozwijać.