Szałwia bagienna - Salvia uliginosa

Salvia uliginosa, znana również jako szałwia bagienna, w przeciwieństwie do większości innych gatunków szałwii jest byliną odpowiednią do gleb świeżych do wilgotnych. Ta silnie rosnąca, ale średnio mrozoodporna roślina osiąga niekiedy 2 m wysokości i pod koniec sezonu zachwyca spektakularnym, pełnym poezji kwitnieniem w postaci wyprostowanych kwiatostanów obsypanych kwiatami o intensywnie błękitnej barwie. Początkowo może rosnąć dość wolno, jednak rozprzestrzenia się za pomocą rozłóg i z czasem może pokryć duże powierzchnie w odpowiednich warunkach. Aby zwiększyć jej szanse na przetrwanie surowej zimy, posadź ją wiosną na bardzo słonecznym stanowisku, w świeżej, lekko wapiennej glebie.

Szałwia bagienna to zrzucająca liście, kłączowa bylina należąca do rodziny jasnotowatych. Pochodzi z otwartych, podmokłych terenów Ameryki Południowej. Rośnie szybko i osiąga średnio 1,50 m wysokości oraz od 80 cm do 1 m szerokości. Pędy wyrastają z płytko położonej, podziemnej łodygi rozłogowej: rozłogowe kłącze pozwala roślinie rozrastać się we wszystkich kierunkach. W sprzyjających warunkach uprawy może czasami stać się ekspansywna. Jej wysoki pokrój łagodzą lekkie liście osadzone na cienkich łodygach. Łodygi są wąskie, mają kwadratowy przekrój i w dolnej części tworzą naprzeciwległe liście, oddzielone wzdłuż pędu długimi międzywęźlami. Wąskie liście mają od 5 do 13 cm długości i od 1 do 2 cm szerokości. Ich powierzchnia jest słabo owłosiona lub naga, a brzeg ząbkowany. Pędy rozgałęziają się i wytwarzają liczne kłosy kwiatowe, które pojawiają się kolejno od czerwca do listopada. Drobne kwiaty o długości od 1,5 do 2 cm są rurkowate i dwuwargowe; mają dwie wargi, z których górna przypomina hełm. Ich barwa jest intensywnie lazurowoniebieska, z niewielkim białym gardłem przyciągającym wzrok, a także owady zapylające. Często można na nich zobaczyć rusałkę pawika, która przylatuje, aby się nimi pożywić i nabrać sił przed zimą. Roślina rozpoczyna ponowny wzrost pod koniec maja.

Ta wysoka szałwia o długim kwitnieniu w intensywnych odcieniach błękitu i lazuru jest spektakularna, ale także dość wymagająca. Bardzo często sadzimy ją na rabatach z daliami, których kwitnienie wizualnie rozluźnia. Kwitnie długo i podkreśla kolory innych roślin. Miłośnicy szałwii mogą zestawiać ją na przykład z euryopsami, różowymi kwiatami Salvia greigii, intensywnie czerwonymi kwiatami Salvia darcyi lub z Salvia glutinosa, której kwiaty są żółte. Można ją również połączyć z dzielżanami, a także z cantedeską etiopską o czysto białych kwiatach i żółtymi kosaćcami, sadząc je na brzegach oczka wodnego. To roślina przypominająca „chmurę”, która podkreśla kolory i pozwala tworzyć niezliczone kompozycje.

Z ponad 900 gatunkami roślin jednorocznych, bylin i krzewów o miękkich pędach, występującymi niemal na całym świecie, z wyjątkiem bardzo zimnych regionów i lasów tropikalnych, rodzaj Salvia jest najbogatszym rodzajem w rodzinie jasnotowatych.