Leontopodium alpinum (nasiona) - Szarotka alpejska

Leontopodium alpinum, bardziej znane jako szarotka alpejska lub gwiazda śnieżna, to charakterystyczna alpejska bylina krótkowieczna. Wiosną lub na początku lata tworzy gwiaździste koszyczki złożone z dość niepozornych kremowych kwiatów oraz filcowatych, srebrzystobiałych podsadek. Jej lancetowate, ciemnozielone liście również pokrywa ochronny, wełnisty kutner. Ta roślina jest prawdziwą ozdobą skalniaków w chłodnym, górskim klimacie. Wysiew świeżych nasion jest dość łatwy, w bardzo przepuszczalnej glebie, na słońcu lub w półcieniu.

Pochodząca z Alp, których stała się symbolem, szarotka alpejska to niewielka bylina należąca do rodziny astrowatych. Tworzy zaokrągloną, poduszkowatą kępę zimozielonych liści, osiągającą nie więcej niż 15–20 cm wysokości i 15 cm szerokości. Aby chronić się przed intensywnym na dużych wysokościach promieniowaniem ultrafioletowym, a także przed zimnem, roślina ta pokryta jest wełnistym kutnerem, który porasta nie tylko jej równowąskie liście, lecz także listki otaczające skupisko maleńkich koszyczków z żółtawymi kwiatami. Tak przystrojona srebrem szarotka alpejska, pełna symboliki i siły, zapewnia niezapomniany widok, będący zwiastunem szczęścia i pomyślności. Kwiaty są zapylane głównie przez muchy, ponieważ ich nektar jest bogaty w aminokwasy niezbędne dla ich metabolizmu.

Aby uprawa szarotki alpejskiej się udała, warto naśladować naturę: roślina ta najlepiej rośnie w przepuszczalnej glebie na skalniaku, w chłodnym klimacie, na podłożu raczej wapiennym, na słońcu lub w półcieniu. Dobrze komponuje się z innymi roślinami górskimi, takimi jak dzwonek dalmatyński, Aethionema x 'Warley Rose', azorella trójwidlasta, cyklamen dyskowaty, kulnik sercolistny i bodziszek popielaty.

Właściwości:

Szarotka alpejska jest stosowana w medycynie ludowej w celu łagodzenia bólów brzucha, anginy, zapalenia oskrzeli oraz biegunek i czerwonki. Przemysł kosmetyczny wykorzystuje jej silne właściwości antyoksydacyjne.