Trójsklepka tajwańska Autumn Glow

Trójsklepka tajwańska 'Autumn Glow' to piękna odmiana o pstrym ulistnieniu, wywodząca się z trójsklepki tajwańskiej, azjatyckiej byliny runa leśnego, która zachwyca zarówno urodą, jak i witalnością. Szczególnie dekoracyjna dzięki ulistnieniu pstrym, jasnożółtym, 'Autumn Glow' oferuje także późne kwitnienie, równie oryginalne, co urocze. Kwiaty przypominają, zależnie od obserwatora, małe lilie lub piękne, lawendoworóżowe storczyki nakrapiane purpurą. Dzięki silnemu kłączowi trójsklepka tajwańska okazuje się wytrzymała i mrozoodporna, łatwo rozrastając się w półcieniu, w glebie próchnicznej i świeżej.

Trójsklepka tajwańska 'Autumn Glow' to bylina kłączowa z rodziny liliowatych. Jej dziki przodek pochodzi głównie z wilgotnych lasów Tajwanu. Jest to bardzo ozdobny gatunek, który obecnie uprawia się powszechnie w krajach o klimacie umiarkowanym. Szczególnie często można go spotkać w ogrodach doświadczonych francuskich amatorów. Posadzona w niezbyt suchej glebie, w cieniu z odrobiną słońca, ta trójsklepka tajwańska szybko dorasta do 60 cm wysokości i rozrasta się dzięki lekko rozłogowemu kłączowi. Roślina tworzy kępy wyprostowanych, owłosionych i dość grubych pędów, na których osadzone są pochwiasto obejmujące łodygę liście o długości 10 cm. Są owalne, u nasady sercowate, błyszczące, ciemnozielone i pstre, z kremowożółtymi przebarwieniami. Ich powierzchnię przecinają wypukłe, równoległe nerwy. Kwitnienie trwa od sierpnia do października. Kwiaty zebrane są w wierzchotki szczytowe i mają 3 cm średnicy. Są wspaniałe, gwiazdkowate i szeroko otwarte. Składają się z 6 intensywnie nakrapianych purpurowofioletowymi plamkami, różowofioletowych działek okwiatu oraz centralnej kolumny zwanej ostrogą, na której znajdują się czerwone znamiona o takim samym wzorze. Środek korony zajmuje gardziel lekko zabarwiona na żółto. Część nadziemna rośliny jest sezonowa i zanika zimą.

Trójsklepka rozbudziła wyobraźnię ogrodników: nazywana jest lilią orchideową ze względu na kształt kwiatów, a także lilią ropuszą z przyczyny, której nie znamy (być może dlatego, że lubi chłód i wilgoć, jej kwiaty są nakrapiane jak skóra płaza albo jest to po prostu przejaw przekory?). Wciąż zbyt rzadko uprawiana w naszych ogrodach, z powodzeniem będzie dzielić miejsce z funkami i paprociami, oferując kwiaty w porze, gdy większość innych roślin runa leśnego już przekwitła. Choć wczesne przymrozki mogą zaszkodzić jej kwiatom, jest to bardzo mrozoodporna roślina, która wniesie egzotyczny i nieoczekiwany akcent do cienistego ogrodu skalnego. Doskonale czuje się wśród zaokrąglonych, porośniętych mchem kamieni w ogrodzie japońskim, a także bardzo dobrze rośnie w doniczce na zacienionym tarasie, gdzie jej pstre ulistnienie jest ozdobne od wiosny do jesieni.

Uwaga, młode pędy bardzo często padają ofiarą małych szarych ślimaków!