Euphorbia seguieriana subsp. niciciana

Wilczomlecz Euphorbia seguieriana subsp. niciciana to niewielka bylina zimozielona i bardzo mrozoodporna na suche stanowiska, doskonała do ogrodów skalnych i ogrodów niewymagających podlewania. Tworzy kilka cienkich, mniej lub bardziej pokładających się łodyg, pokrytych drobnymi, mięsistymi liśćmi o delikatnej, sinozielono-srebrzystej barwie. Na końcach tych łodyg przez całe lato rozwija się obfite kwitnienie, złożone z podsadek w kolorze od zieleni lipowej po jaskrawą zieleń. Roślina lubi słońce i dobrze rośnie w każdej przepuszczalnej glebie, nawet kamienistej, ubogiej i wapiennej.

Wilczomlecz Euphorbia seguieriana subsp. niciciana należy do rodziny wilczomleczowatych. Pochodzi z Półwyspu Bałkańskiego, Turcji, Iranu i Pakistanu. Ma lekko pokładający się, kępiasty pokrój i osiąga 40–50 cm wysokości oraz szerokości. Łodygi wyrastają z centralnej, zdrewniałej korony. Kwitnienie przypada na lato, od czerwca do września. Na szczytach ulistnionych łodyg tworzą się baldachowate kwiatostany o średnicy 8–15 cm, złożone z nagich podsadek, pozbawionych płatków. Wilczomlecze wyróżniają się bardzo szczególnymi „kwiatami”, nazywanymi cyjacjami. Taka forma występuje wyłącznie u tych roślin. Kwiat jest zredukowany do części żeńskiej otoczonej drobnymi półksiężycowatymi częściami męskimi. Ta pozorna prostota nie wyklucza subtelnych zmian barwy, które nadają wilczomleczom ich niezwykły urok. Ulistnienie jest zimozielone lub półzimozielone, zależnie od klimatu. Tworzą je liście równowąskie do eliptyczno-podłużnych, w sinozielonym kolorze wahającym się między odcieniem niebieskawym a srebrzystym. Jak wszystkie wilczomlecze, roślina wydziela po złamaniu lepkie mleczko. Może ono powodować podrażnienia skóry, a po spożyciu jest toksyczne — dotyczy to wszystkich części rośliny.

Wilczomlecz Euphorbia seguieriana subsp. niciciana doskonale nadaje się do suchych ogrodów, ogrodów skalnych oraz ogrodów naturalistycznych i mineralnych. Jego oryginalny wygląd dobrze komponuje się z żółtymi, pomarańczowymi lub czerwonymi trytomami, tęgoszami, niebiesko kwitnącymi niezapominajkami, dużymi liśćmi tetrapanaksu oraz jukkami. Równie dobrze pasuje do nowoczesnych ogrodów, jak i do aranżacji w stylu wiejskim, komponuje się ze wszystkim, podkreślając swoimi jaskrawymi kwiatostanami dowolne barwy. Aby jeszcze bardziej rozświetlić jego kwitnienie, wystarczy zestawić go z fioletowymi kosaćcami, czosnkami ozdobnymi lub powojnikami rozłożystymi. Szczególnie udane połączenie tworzy z trawami. Wykorzystując go, można uzyskać miękkie, faliste kompozycje, uporządkować rabaty oraz zestawić ze sobą kolory i kształty ulistnienia.