Wilczomlecz błękitnawy - Euphorbia characias ssp. characias

Wilczomlecz błękitnawy (Euphorbia characias ssp. characias), nazywany także wilczomleczem garigowym, to bardzo efektowny śródziemnomorski gatunek botaniczny, doskonale przystosowany do suchych stanowisk, cenna bylina do tworzenia struktury suchego ogrodu lub dużej, słonecznej skalniaka. Ten zimozielony wilczomlecz tworzy piękną zaokrągloną kępę, której długie, niebieskozielone liście skierowane ku dołowi układają się wzdłuż pędów niczym ciasno przylegające spódnice. Wiosenne kwitnienie jest spektakularne — roślina wytwarza duże, cylindryczne kwiatostany złożone z kwiatów w kolorze kwaśnej zieleni, ozdobionych brunatnoczerwonawymi gruczołami nektarnikowymi. Pełni jednocześnie funkcję rośliny akcentowej i strukturalnej, a jej niezwykłe kwitnienie podkreśli urodę wszystkich roślin, które jej towarzyszą.

Wilczomlecz błękitnawy Euphorbia characias subsp. characias należy do dużej rodziny wilczomleczowatych. Jest bardzo podobny do Euphorbia characias subsp. wulfenii, podgatunku endemicznego dla wschodniej części basenu Morza Śródziemnego, rozciągającej się od południa Francji po wschodnią Turcję. Podgatunek characias pochodzi natomiast z zachodniej części basenu Morza Śródziemnego, od Portugalii po Kretę. Ta wysoka bylina o licznych pędach osiąga około 80 cm wysokości i 60–70 cm średnicy, a jej wzrost jest dość szybki. Już w lutym, w łagodnym klimacie, pojawiają się duże, cylindryczne kwiatostany, których końce rozwijają się jak pastorał, aby rozkwitnąć od maja do czerwca. Każdy „kwiat”, pozbawiony płatków, zbudowany jest z liści i podsadek tworzących cyjacjum w kolorze kwaśnej zieleni. W jego centrum znajdują się jaskrawo ubarwione brunatnoczerwone gruczoły nektarnikowe, które przyciągają owady zapylające. Pędy i liście zawierają mleczny sok, który jest lepki i toksyczny. Ta roślina-kameleon może żyć ponad 20 lat i samorzutnie rozsiewa się na lekkiej glebie.

Rodzaj wilczomlecz obejmuje około 8000 gatunków i jest jednym z najbogatszych rodzajów na świecie. Niewiele z nich może zaaklimatyzować się w ogrodzie, ale nie martw się — każdy znajdzie wśród nich coś dla siebie: zarówno najbardziej wymagający kolekcjoner, jak i amator, który chce bezproblemowo uprawiać trwałe i mrozoodporne wilczomlecze na stanowisku cienistym lub słonecznym, świeżym lub ciepłym, suchym lub wilgotnym. Trzeba tylko dobrze wybrać. Wilczomlecz błękitnawy Euphorbia characias subsp characias to roślina garigowa, którą warto posadzić w dużym ogrodzie skalnym, na suchym stoku lub na bardzo dobrze przepuszczalnej rabacie, w towarzystwie roślin o podobnych wymaganiach uprawowych: lawendy, rozmarynu, czystków, asfodeli, ożanek lub Goniolimon speciosum. Kwaśna zieleń jego kwiatów dobrze komponuje się ze wszystkimi niebieskimi kwiatami: lnem trwałym, rozmarynem 'Sappho' i Globularia alypum, a także z purpurowymi liśćmi Pennisetum 'Purple Majesty', P. 'Vertigo' oraz dużych rozchodników, takich jak 'Black Jak' czy 'Chocolate'.