Wilczomlecz błękitnawy - Euphorbia characias

Wilczomlecz błękitnawy to duży krzewiasty, zimozielony wilczomlecz łagodnego i umiarkowanego klimatu, wyróżniający się sinozielonymi liśćmi oraz wiosennym kwitnieniem w jaskrawym, kwasowym odcieniu zieleni. Jego krzaczasty pokrój pozostaje dekoracyjny także poza okresem kwitnienia. Doskonale pasuje do suchego ogrodu, ogrodu skalnego, dobrze przepuszczalnej skarpy oraz rabat niewymagających podlewania.

Należący do rodziny wilczomleczowatych wilczomlecz błękitnawy jest powszechnie nazywany wilczomleczem zaroślowym oraz wilczomleczem characias. Oficjalne synonimy botaniczne to Esula characias i Tithymalus characias. Jest to zimozielona, półkrzewiasta bylina, czyli roślina o częściowo zdrewniałej nasadzie, występująca na dużym obszarze basenu Morza Śródziemnego. Spotyka się ją od Portugalii po Grecję, przez Hiszpanię, Baleary, południe Francji i Korsykę, Włochy, Albanię, Kretę oraz Turcję, a także w Afryce Północnej, zwłaszcza w Maroku i Libii. W naturze rośnie głównie w zaroślach typu makia, w prześwietlonych zaroślach, na kamienistych zboczach, suchych skarpach i w miejscach skalistych.
Gatunek obejmuje dwa uznane podgatunki, co tłumaczy pewne różnice w wysokości i zabarwieniu. W ogrodzie tworzy dużą, krzaczastą kępę, od zaokrąglonej po wzniesioną, wyrastającą z grubego pnia. Każdy pęd żyje dwa lata: w pierwszym się wydłuża i pokrywa liśćmi, a w drugim kwitnie, po czym zasycha po kwitnieniu. Roślina osiąga od 80 cm do 1,20 m wysokości i od 60 cm do 1 m szerokości, a w łagodnym klimacie może dorastać nawet do 1,50 m. Nie wytwarza odrostów, ale może się rozsiewać w miejscach, w których odpowiada jej gleba. Pędy są mocne, u nasady zdrewniałe, w dolnej części pozostają nagie i noszą blizny po dawnych liściach. Liście, zimozielone zimą, są gęste, wąskie, podłużne do lancetowatych, skórzaste, o pięknym sinozielonym lub sinozielonym odcieniu zieleni. Niektóre liście mogą osiągać prawie 15 cm długości. Od marca do czerwca pojawiają się duże, szczytowe kwiatostany, cylindryczne lub podłużne, złożone z małych, bezpłatkowych cyjatiów otoczonych bardzo efektownymi, żółtozielonymi podsadkami. Główki nektarników przybierają czerwonobrązową barwę. Owocem jest mała, sucha i owłosiona torebka o długości od 3 do 6 mm, zawierająca podłużne, szare nasiona wyposażone w karunkulę. Jak u wszystkich wilczomleczy, przy najmniejszym zranieniu wydziela się białe mleczko, które działa drażniąco. Dawniej mleczko to stosowano w medycynie ludowej jako środek przeczyszczający lub pęcherzotwórczy, jednak obecnie zaprzestano tych zastosowań, ponieważ roślina jest toksyczna.

Wilczomlecz błękitnawy to doskonała roślina do suchych ogrodów, ogrodów skalnych, na słoneczne skarpy oraz na rabaty żwirowe. Jest dekoracyjny już pod koniec zimy i dodaje wyrazistości kompozycjom inspirowanym klimatem śródziemnomorskim. Posadź go wśród kamieni lub przy brzegu ścieżki, w towarzystwie innych roślin o niewielkich wymaganiach wodnych. Dobrze komponuje się z Teucrium fruticans 'Azureum', z Cistus × pulverulentus 'Sunset', z Eryngium × zabelii Big Blue® oraz z Perovskia atriplicifolia 'Blue Spire'.