Wilczomlecz Ponte Leccia

Euphorbia pithyusa Ponte Leccia to atrakcyjna odmiana wilczomlecza balearyjskiego, zimozielonego, bardzo dekoracyjnego gatunku śródziemnomorskiego, stosunkowo odpornego na mróz, a mimo to rzadko spotykanego w naszych ogrodach. Roślina tworzy bardzo efektowną, krzaczastą kępę, której rozgałęzione łodygi pokrywają ułożone szczotkowato, smukłe, mięsiste i spiczaste liście o zachwycającej szaroniebieskiej, niemal metalicznej barwie. Letnie kwitnienie, bardzo jasne na końcach pędów, ma postać małych bukietów kwiatów w kolorze kwaśnej zieleni, które podczas przekwitania nabierają pięknej rdzawej barwy. Posadź ten wilczomlecz w pełnym słońcu, na przepuszczalnej rabacie, w egzotycznym ogrodzie skalnym lub ogrodzie suchym, w towarzystwie innych dużych poduszkowatych roślin, niewielkich traw albo roślin okrywowych.

Euphorbia pithyusa ssp. cupanii 'Ponte Leccia' należy do ogromnej rodziny wilczomleczowatych. Jest ogrodową formą Euphorbia pithyusa ssp. cupanii, botanicznego gatunku endemicznego dla wybrzeża Morza Śródziemnego. Występuje na Balearach, a we Francji rośnie dziko na piaszczystych glebach wybrzeża, w południowo-wschodniej części kraju. Mrozoodporny w strefie 8, ten wilczomlecz ubogich gleb potrafi wytrzymać krótkotrwałe przymrozki od -12 do -15 °C, pod warunkiem uprawy w dobrze przepuszczalnej glebie. Ten podkrzew rozwija się w krzaczastą kępę, która powoli osiąga 80 cm wysokości i szerokości. Jego ulistnienie jest gęste i rozgałęzione, ma kształt dużej poduszki. Młode łodygi są zielone, następnie przybierają cynamonową i pomarańczowoczerwoną barwę, a w miarę dojrzewania łuszczą się. Zimozielone liście są mięsiste i bardzo gęsto rozmieszczone wokół łodyg. Niewielkie, liniowe, zwężające się w ostry koniec, mają szaroniebieską barwę, przy czym stają się tym jaśniejsze, im bardziej sucha jest gleba. Kwiaty zebrane w małe baldachy pojawiają się w czerwcu i lipcu na końcach ulistnionych łodyg. Są to kwiaty bezpłatkowe, zbudowane z limonkowozielonych podsadek, które z czasem stają się pomarańczowe. Łodygi i liście zawierają mleczny sok, który jest lepki i toksyczny.

Wilczomlecz 'Ponte Leccia', o pięknym pokroju i zaskakującej grafice, znajdzie miejsce w suchym, słonecznym ogrodzie skalnym, na dzikim nasypie w dużej egzotycznej rabacie lub w ogrodzie o oszczędnym, współczesnym stylu, ale zawsze w przepuszczalnej glebie. Możesz zestawić go na przykład z niebieskimi trawami (wydmuchrzyca Magellana, kostrzewa sina 'Elijah Blue'), szałwiami krzewiastymi o niebieskich kwiatach ('Blue Note') albo lekkimi, żółtymi kwiatami, takimi jak u niektórych babtysji. Tworzy także udane połączenie z pomarańczowymi kwiatami niektórych kłosowców lub obłoczkowatymi kwiatostanami linic. Na suchym nasypie albo w ogrodzie skalnym będzie towarzyszyć lawendom, macierzankom, czystkom i innym rozmarynom.