Zawilec japoński Pamina

Kwiaty tego zawilca japońskiego, noszącego nazwę Anemone hupehensis var. japonica Pamina, są półpełne i intensywnie różowe. Delikatnie kołyszą się na smukłych, lecz pełnych łodygach od końca lata aż do jesieni. Elegancji tej byliny dorównuje jedynie obfitość jej kwitnienia, która rozjaśni ogród uroczymi kwiatami, nawet w cieniu lub wśród drzew. Posadź ją w świeżej, próchnicznej glebie, niezbyt wapiennej.

Zawilec japoński Pamina to wyjątkowo obficie kwitnąca bylina należąca do rodziny jaskrowatych. Prawdopodobnie powstała ze skrzyżowania Anemone vitifolia, pochodzącego z Himalajów, i Anemone hupehensis, rodzimego dla środkowych i zachodnich Chin. Ta stosunkowo niewielka odmiana osiąga od 60 do 80 cm wysokości, zależnie od żyzności gleby, w której rośnie, i około 60 cm szerokości. Podobnie jak inne Anemones Japonica, jest byliną o bulwach włóknistych, tworzących szerokie, bujne i zaokrąglone kępy. Liście są zrzucane lub półzimozielone, zależnie od klimatu, bardzo głęboko powcinane, ciemnozielone, silnie żyłkowane na spodzie i mniej lub bardziej omszone. Kwitnienie trwa od sierpnia–września do listopada. Kwiaty są pojedyncze i osadzone na pełnych, smukłych, idealnie wyprostowanych łodygach. Najpierw pojawiają się jako urocze, różowe, owalne i puszyste pąki, a następnie rozwijają się w szeroko rozchylone, nieco luźne kwiaty złożone z 20–30 wąskich, łódeczkowato zagłębionych działek, przy czym działki w środku kwiatu są lekko skręcone. Mają intensywną, lecz bardzo żywą różową barwę i otaczają szeroki wieniec żółtopomarańczowych pręcików. Zawilce japońskie mogą żyć w tym samym miejscu przez dziesiątki lat.

Zawilec japoński jest jednym z najpiękniejszych kwiatów jesieni. Lekki i pełen wdzięku delikatnie kołysze się na wietrze, nie zwracając uwagi na pierwsze chłody. Ozdabia ogród lub duże donice ustawione na tarasie od końca lata aż do pierwszych przymrozków. Wyższe odmiany doskonale sprawdzają się w głębi rabaty, gdzie ich eleganckie kwitnienie łączy się z wdziękiem astra sercolistnego, czyli Aster cordifolius, lub astra gładkiego, czyli Aster laevis, oraz z nostalgicznym urokiem wieloletnich złocieni. Odmiana Pamina doskonale nadaje się do sadzenia w centralnej części rabaty lub na jej obrzeżu, przed żywopłotem z hortensji i trzmielin. Wreszcie drobno powcinane liście zawilców nadają bukietom kwiatów piękny, ciemnozielony akcent. Niekiedy roślina może się nadmiernie rozrastać, jeśli dobrze się zadomowi, łatwo też rozsiewa się sama. Jej rozwój można jednak dość łatwo ograniczyć.

Ten rodzaj obejmuje kilkadziesiąt gatunków bylinowych lub bulwiastych o bardzo różnych wymaganiach i zachowaniu. Wszystkie te „córki powietrza” wyróżniają się wzruszającą prostotą, która nadaje im uroku i sprawia, że są niezastąpione w ogrodzie. Odmiany wywodzące się od A. h. var. japonica mają znacznie więcej płatków niż forma typowa.