Zawilec mieszańcowy Honorine Jobert

Zawilec hupeheński 'Honorine Jobert' to… prawdziwy cud. Ta stara odmiana, odkryta w ogrodzie w Verdun przez niejakiego pana Joberta w latach 1858–1860, wyróżnia się wyjątkową siłą wzrostu i obfitością kwitnienia. Ten miłośnik pięknych roślin nadał temu bujnemu i niewinnemu zawilcowi imię swojej córki. Roślina osiąga znaczne rozmiary i wytwarza bardzo piękne kwiaty pojedyncze, w postaci szerokich kielichów o olśniewająco białych płatkach, podkreślonych koroną długich, żółtych pręcików. To kwitnienie, zachwycające w swej prostocie, wyrasta z wyjątkowo obficie rosnącej i silnej rośliny, której rozwój trzeba czasem kontrolować.

Zawilec hupeheński 'Honorine Jobert' to bylina należąca do rodziny jaskrowatych, która od ponad 150 lat pozostaje w naszych ogrodach wyjątkową odmianą. W zależności od żyzności gleby osiąga od 1,2 do 1,8 m wysokości i 60 cm średnicy. Podobnie jak inne zawilce japońskie, jest byliną o włóknistych „bulwach”, które tworzą szerokie, silne i zaokrąglone kępy. Z czasem mogą one zajmować dużą powierzchnię podłoża. Liście są zrzucane lub półzimozielone, zależnie od klimatu, powcinane, ciemnozielone, silnie żyłkowane na spodzie i mniej lub bardziej omszone; podczas rozwijania się są bardzo puszyste. Kwitnienie trwa od sierpnia do października i jest szczególnie obfite. Kwiaty są pojedyncze, mają 7 cm średnicy i osadzone są na pełnych, wyprostowanych łodygach. Początkowo mają postać uroczych, owalnych i omszonych pąków, a następnie rozwijają się w szeroko rozchylone kielichy złożone z 11 czysto białych działek, różowawych na spodzie. Otaczają one szeroki, złocistożółty środek gęsto wypełniony pręcikami. Zawilce japońskie mogą żyć w tym samym miejscu przez około dziesięć lat.

Piękno tego zawilca 'Honorine Jobert' pozwala mu znaleźć miejsce wszędzie: od białego ogrodu po ogród plebański, na półcienistym stanowisku i w glebie pozostającej świeża. Jak zapewne się domyślasz, to jedna z naszych ulubionych odmian. Ta pełna zalet roślina ma jednak niewielką słabość: dość źle znosi obecność wapnia w glebie. Od końca lata aż do pierwszych przymrozków zdobi ogród lub duże donice ustawione na tarasie. Najwyższe egzemplarze sadź w głębi rabaty, gdzie zawilec japoński połączy swoje eleganckie kwitnienie z wdziękiem astrów sercolistnych (Aster cordifolius) lub astra gładkiego (Aster laevis), a także z nostalgicznym urokiem bylinowych złocieni. Odmiana 'Honorine Jobert' doskonale nadaje się na tylny plan rabat, na przykład przed żywopłotem z hortensji. Lekkość jej kwiatów dobrze komponuje się z kłosami traw tolerujących półcień, takich jak rozplenica japońska (Pennisetum alopecuroides). Wreszcie drobno powcinane liście zawilców wnoszą do bukietów kwiatów piękny, ciemnozielony akcent. W sprzyjających warunkach roślina może stać się ekspansywna i łatwo się rozsiewa. Jej rozwój można jednak dość łatwo ograniczyć.