Comarum palustre - Siedmiopalecznik błotny

Siedmiopalecznik błotny, powszechnie nazywany także siedmiopalecznikiem błotnym, to gatunek występujący na naszym terenie, obecnie chroniony w wielu regionach. Ta bylina rośnie na wilgotnych obszarach naturalnych, dlatego staje się coraz rzadsza. Roślina do oczek wodnych lub na brzeg ma drobne, dłoniasto złożone liście w jasnozielonym kolorze i latem tworzy bardzo ładne kwiaty o przygaszonej purpurowej barwie z odrobiną czerwieni. Roślina ta nadaje naturalny i dziki charakter nasłonecznionym brzegom oraz otoczeniu oczek wodnych.

Siedmiopalecznik błotny należy do rodziny różowatych. Gatunek ten występuje od poziomu morza aż po strefę subalpejską, w Ameryce Północnej i Europie, w umiarkowanej części Azji oraz w Japonii. Preferuje torfowiska, bagna, brzegi jezior, brzegi rzek i podmokłe łąki, a więc przede wszystkim miejsca wilgotne i kwaśne. Jest byliną o czerwonawych łodygach, która tworzy luźną, wzniesioną kępę o wysokości około 50 cm i szerokości 30 cm. Jej liście są ułożone naprzemianlegle i złożone z wąskich listków o ząbkowanych brzegach; z wierzchu mają jasnozielony, a od spodu niebieskozielony kolor. Kwitnienie trwa od czerwca do sierpnia, zależnie od regionu. Kwiaty są zebrane w grona po 3 lub 4, mają gwiaździsty kształt i osiągają średnicę do 2,5 cm. Pięć dużych działek kielicha ma matową purpurową barwę, natomiast pięć małych płatków jest bardziej intensywnie czerwonych.

Siedmiopalecznik błotny lubi słońce. To roślina do oczek wodnych i na wilgotne brzegi, którą warto sadzić w towarzystwie Calthas, wełnianki wąskolistnej, bodziszka błotnego oraz tojeści nietrwałej.