Sagittaria montevidensis

Sagittaria montevidensis, znana również jako strzałka Montevideo, to wodna bylina, która najlepiej rozwija się na płytkich obszarach zbiorników wodnych, szczególnie na głębokości od 5 do 20 cm. Jej charakterystyczne dla tego rodzaju liście mają strzałkowaty kształt, ale roślina wyróżnia się przede wszystkim wyjątkowymi kwiatami. Piękne białe kwiaty z purpurowoczerwonym środkiem pojawiają się od końca wiosny do końca lata, dodając tafli wody czystości i elegancji. Bujne ulistnienie oraz wysokie łodygi poruszające się na wietrze ożywiają kompozycje wodne w prosty, naturalny sposób.

Sagittaria montevidensis, częściej znana jako strzałka Montevideo lub strzałka argentyńska, należy do rodziny żabieńcowatych. Obejmuje ona rośliny zielne, w większości wieloletnie i kłączowe, przystosowane do środowisk wodnych stref umiarkowanych, subtropikalnych i tropikalnych. Pochodząca z Ameryki Południowej Sagittaria montevidensis występuje w Argentynie, Boliwii, Chile, Ekwadorze, Brazylii, Meksyku, Peru oraz oczywiście w Urugwaju, szczególnie w prowincji Montevideo, gdzie spotyka się ją nad brzegami licznych niewielkich rzek uchodzących do morza. Rośnie nad ciekami wodnymi, na mulistych terenach, a także na brzegach rzek i jezior.

Ta wieloletnia roślina zielna, wyposażona w podziemne kłącza, tworzy kępy osiągające od 0,50 do 0,90 m wysokości, złożone z opadających na zimę liści ułożonych w rozetę. Liście podwodne są wstęgowate, natomiast liście wystające ponad powierzchnię wody są strzałkowate i nagie. Osiągają od 20 do 30 cm długości i do 23 cm szerokości, wznosząc się na długich, cylindrycznych i gąbczastych ogonkach liściowych, które mogą mieć do 75 cm długości. Kwitnienie trwa od czerwca do września, a kwiaty wyrastają ponad ulistnienie na pędach kwiatostanowych krótszych od ogonków liściowych i przewieszających się. Kwiaty, ułożone w okółkach lub parach, w węzłach, mają średnicę od 2 do 3 cm. Składają się z trzech białych płatków, z których każdy jest ozdobiony plamą w kolorze wina, oraz trzech zielonych działek kielicha. Każdy kwiat ma 12 pręcików z żółtymi pylnikami. Zapylanie odbywa się za pośrednictwem owadów i prowadzi do powstania niewielkiej torebki zawierającej nasiona. Nasiona są rozsiewane przez wodę lub przenoszone, gdy przyczepiają się do sierści, łap albo piór zwierząt. Łatwo rozprzestrzeniają się w łagodnym klimacie.

Strzałka Montevideo, skromna z wyglądu, oferuje szczególnie urokliwe, niewielkie kwiaty. Chociaż każdej zimy jest uszkadzana przez mróz, w cieplejszych regionach późno odrasta z podstawy. Dlatego w regionach o łagodnym klimacie można sadzić ją w otwartym gruncie, natomiast w chłodniejszym klimacie lepiej uprawiać ją w doniczce. Doskonale rozwija się w oczkach wodnych i sztucznych stawach, zanurzona w wodzie o głębokości od 5 do 20 cm. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub lekkim cieniu, w różnego rodzaju glebach — kwaśnych, lekko wapiennych lub obojętnych — pod warunkiem że są bogate w próchnicę. Aby stworzyć harmonijną kompozycję, połącz Sagittaria montevidensis z roślinami odpowiednimi na brzegi zbiorników i do płytkiej wody, takimi jak Juncus inflexus, Asclepias incarnata, Lobelia cardinalis, Iris versicolor, Iris pseudacorus, Cyperus papyrus 'Cleopatra', Thalia dealbata (paciorecznik wodny), Iris pseudacorus 'Crème de la Crème' (kosaciec żółty) oraz trawami terenów podmokłych, takimi jak Carex pendula, wełnianka (Eriophorum angustifolium) lub Milium effusum 'Aureum'.
Aby ograniczyć rozprzestrzenianie się rośliny przez nasiona, zaleca się przycięcie kwiatostanów po ich zaschnięciu.