Espostoa churinensis

Espostoa churinensis to gatunek głowy starca pochodzący z Peru i Ekwadoru. Jest to kaktus kolumnowy, rozpoznawalny po wełnistym wyglądzie, który zawdzięcza delikatnej sieci białych szczecinek. W uprawie domowej może osiągnąć wysokość od 1,5 do 2 metrów i maksymalną szerokość 1,5 metra. Należy pamiętać, że w pomieszczeniach rośnie stosunkowo wolno, a osiągnięcie tych rozmiarów może zająć kilka lat, zależnie od warunków uprawy. Jest blisko spokrewniony z gatunkiem Esposa lanata, od którego odróżniają go szersze i wyższe, bardziej „owłosione” pędy, rozgałęziające się już u podstawy. Początkowo kolumnowy, z czasem może niekiedy wykształcić u podstawy pokrój drzewkowaty. Nie jest mrozoodporny, dlatego należy uprawiać go w doniczce na werandzie, w bardzo jasnym pomieszczeniu lub w otwartym gruncie, na skalniaku albo na suchej rabacie w ogrodach, w których nie występują mrozy.

Espostoa churinensis to gatunek kaktusa pochodzący z górskich regionów Peru, szczególnie z okolic Churín, występujący na wysokości od 500 do 2000 m n.p.m. Dobrze przystosowany do suchych warunków, należy do rodziny kaktusowatych. Ten kolumnowy kaktus może osiągać w swoim naturalnym siedlisku wysokość 7 m. Jego cylindryczne pędy, o średnicy od 10 do 15 cm, są podzielone na 20–25 płytkich żeber, na których regularnie rozmieszczone są gęste, wełniste areole. Najbardziej charakterystyczną cechą tego kaktusa jest pokrywa długich, białych włosków, tworząca ochronną wełnistą otoczkę, która chroni go przed intensywnym promieniowaniem słonecznym i dużymi wahaniami temperatury typowymi dla jego siedliska. Ta biała szata, złożona z delikatnych trichomów, jest szczególnie gęsta na wierzchołkach młodych pędów. Areole mają również żółte do brązowawych cierni, często ukryte pod owłosieniem, ale wyraźnie obecne pod warstwą ochronną. Espostoa churinensis zaczyna kwitnąć po osiągnięciu dojrzałości, zwykle po kilku latach wzrostu. Jego nocne kwiaty, białe do kremowych, mają długość od 5 do 6 cm i rozwijają się na bocznym cefalium – wełnistej i kolczastej strukturze pojawiającej się na starszych pędach. Po kwitnieniu pojawiają się kuliste, czerwone do fioletowych owoce o średnicy od 3 do 4 cm, zawierające słodki miąższ chętnie zjadany przez miejscową faunę. Należy jednak pamiętać, że gatunek ten rzadko kwitnie w uprawie. Kaktus ten jest doskonale przystosowany do suchych i skalistych warunków panujących w peruwiańskich Andach, gdzie współwystępuje z innymi gatunkami kaktusowatych i roślin kserofitycznych. Toleruje wysokie temperatury w ciągu dnia i chłodne noce, dzięki czemu jest bardzo odporny na suszę i wahania temperatury.

W pomieszczeniach Espostoa churinensis dobrze komponuje się z innymi sukulentami o różnorodnych kształtach i barwach, takimi jak eszewerie, rozchodnik makinoi 'Lime' i Sedum clavatum, uprawianymi w doniczkach lub skrzynkach na kwiaty. Nie wahaj się wystawić swojego kaktusa w ciepłej porze roku na balkon lub do ogrodu, wybierając starannie najbardziej osłonięte miejsce, w pełnym słońcu, w towarzystwie innych kaktusowatych lub głów starca, aby odtworzyć kompozycję inspirowaną rozległymi, gorącymi i suchymi przestrzeniami jego naturalnego środowiska.