Coniogramme emeiensis - Paproć bambusowa

Cionogramme emeiensis to chińska paproć, nazywana również paprocią bambusową, zapewne ze względu na wygląd jej dużych liści paproci, podzielonych na kształt liści bambusa, ale być może także dlatego, że pokrywa glebę za pomocą swoich kłączy rozłogowych. Dzięki ładnemu, wzniesionemu pokrojowi i lśniącym liściom paproci, prążkowanym jasnożółtozielonymi pasami o egzotycznym wyglądzie, ta świetlista roślina runa leśnego zachwyca zarówno elegancją, jak i odpornością. To niezwykła i bardzo piękna paproć, zrzucająca liście lub półzimozielona, którą warto posadzić w zacienionych zakątkach ogrodu, a także uprawiać w doniczce na tarasie lub w werandzie.

Ten gatunek z rodziny paprociowatych pochodzi z podszytu góry Emei w Chinach (Syczuan). Jest mrozoodporny, wytrzymuje krótkotrwałe spadki temperatury do -15 °C i po ukorzenieniu wykazuje odporność na suszę. To bylina o kłączach rozłogowych, tworząca piękną kępę o wzniesionym pokroju, osiągającą od 80 cm do 1 m wysokości. Jej wzrost jest dość szybki. Roślina rozrasta się na boki za pomocą kłączy, tworząc z biegiem lat dużą roślinę okrywową. Jej liście paproci zazwyczaj zanikają zimą, ale mogą utrzymywać się przy łagodnych temperaturach lub podczas uprawy w pomieszczeniu. Roślina dość późno rozpoczyna wzrost wiosną. Charakterystyczne liście paproci są podzielone na pojedyncze listki lub u nasady rozdzielone na mniejsze części, a ich główne nerwy mają jasnożółtozielony kolor. Te jasne, regularnie rozmieszczone nerwy kontrastują ze szmaragdowozieloną barwą blaszki liściowej. Każdy liść paproci może osiągać 50 cm długości i 30 cm szerokości u dorosłej rośliny rosnącej w jednym miejscu od kilku lat.

Ta paproć bambusowa zaskakuje łatwością uprawy, której trudno się spodziewać, podziwiając jej egzotyczny wygląd. Ma wysoką wartość ozdobną zarówno w zacienionych zakątkach ogrodu, jak i w dużej doniczce ustawionej w kącie tarasu lub przy schodach, w miejscu osłoniętym przed palącym słońcem. Posadź ją pod drzewami i krzewami zrzucającymi liście, najlepiej w lekko kwaśnej, próchnicznej glebie, gdzie z czasem wypiera chwasty. Możesz także posadzić ją wzdłuż wschodniej lub północnej fasady. Dobrze komponuje się na przykład z odpornymi bylinami cieniolubnymi, takimi jak kokoryczki, parzydła i inne paprocie, które ozdobią podstawę różaneczników, kamelii japońskich lub hortensji. To również dobra roślina do werandy albo jasnego i chłodnego wnętrza.