Dryopteris ludoviciana

Nerecznica ludowizjańska jest paprocią pochodzącą z podmokłych terenów Luizjany i Florydy, gdzie jest powszechnie nazywana „The southern woodfern”. Rzadko sadzona w naszych ogrodach, ma jednak wiele zalet: jest silnie rosnąca, bardzo odporna na mróz, dobrze toleruje gleby wapienne, głęboki cień i podmokłe podłoże. Ten gatunek botaniczny tworzy piękną kępę błyszczących i skórzastych liści paproci dwóch rodzajów — wyprostowanych lub rozłożystych — które w zależności od klimatu mniej lub bardziej utrzymują się zimą. Warto bez wahania wybrać ją do obsadzenia zacienionych zakątków ogrodu, szczególnie brzegów punktów wodnych lub bardzo wilgotnych terenów.

Nerecznica ludowizjańska należy do dużej rodziny nerecznicowatych. Jest gatunkiem botanicznym pochodzącym z południowych Stanów Zjednoczonych, gdzie występuje na rozległym obszarze rozciągającym się od Florydy po Teksas, Kentucky i Karolinę Północną, w podmokłych lasach, często na wapiennym podłożu. Jej liście utrzymują się zimą w łagodnym klimacie. Paproć ta powoli tworzy piękną kępę o pokroju jednocześnie wyprostowanym i rozłożystym, osiągającą średnio 90 cm wysokości i 80 cm szerokości. Kępa z czasem się rozrasta dzięki krótkim kłączom, nie zajmując nadmiernie przestrzeni. Tworzą ją dwa rodzaje liści paproci: liście płonne wznoszą się ku górze i górują nad łukowato wygiętymi liśćmi zarodnikonośnymi, na których pojawiają się zarodniki. Każdy liść paproci ma wydłużony, trójkątny kształt, skórzastą i błyszczącą powierzchnię oraz jest dwukrotnie podzielony na mniej lub bardziej ząbkowane listki. Ich barwa stopniowo zmienia się z bardzo jasnej, świetlistej zieleni na ciemną zieleń. D. ludoviciana jest mrozoodporna poniżej -15 °C.

Nerecznica ludowizjańska, niewymagająca pod względem rodzaju gleby, jest bardzo łatwa w uprawie we wszystkich zacienionych i chłodnych, a także wilgotnych miejscach, również na gliniastym podłożu o odczynie wapiennym. Elegancka, a zarazem odporna, doskonale nadaje się do nieco zaniedbanych zakątków ogrodu, gdzie dobrze będzie rosła pod koronami drzew. Możesz posadzić ją również w pobliżu punktu wodnego, w towarzystwie innych bylin na wilgotne brzegi, takich jak rodgersie, kokoryczki, czerńce... Tworzy bardzo efektowne grupy w półcieniu, posadzona obok tawułki Arendsa 'Burgundy Red', paproci o pierzastych liściach, takiej jak wietlica samicza, lub języczek.