Poa glauca Blue Hills - Wiechlina sina

Wiechlina sina 'Blue Hills', znana również jako wiechlina sina 'Blue Hills', należy do traw często niedocenianych w ogrodach, mimo swojej elegancji i łatwej uprawy. Ten gatunek, występujący między innymi w górach Europy, tworzy zwartą kępę delikatnych liści o bardzo dekoracyjnym, sinozielonym kolorze. Latem jego kwiatostany w postaci wiech, przechodzące z zieleni w brąz, tańczą na wietrze i poetycko chwytają światło w ogrodzie. Nie jest ekspansywna i przypomina kostrzewy swoim nieco dzikim wyglądem. Mrozoodporna i mało wymagająca, doskonale pasuje do słonecznych lub półcienistych rabat, na każdej dobrze przepuszczalnej glebie, od świeżej po umiarkowanie suchą.

Wiechlina sina (Poa glauca) jest trawą wieloletnią należącą do rodziny wiechlinowatych, znaną także jako wiechlina sina, wiechlina niebieska i wiechlina sinozielona. Ma zasięg okołobiegunowy i występuje we wszystkich północnych regionach półkuli północnej. Jest pospolitą trawą, spotykaną w klimacie arktycznym i alpejskim oraz w innych regionach. Rośnie na skalistych stanowiskach i piargach w wysokich górach. Jest to trawa wieloletnia o kępkowej, czyli nierozłogowej podstawie, tworząca małe gęste kępy woskowatych liści i łodyg, które mogą osiągać maksymalnie około 80 cm wysokości, ale często pozostaje karłowa i nie przekracza 10 cm wysokości. Liście pozostają zimozielone lub półzimozielone zimą. Kwitnienie trwa od czerwca do sierpnia, zależnie od klimatu. Z kępy liści wyrastają długie łodygi z piramidalnymi kwiatostanami złożonymi z kłosków. Zielone w czasie kwitnienia kwiatostany stopniowo przybierają srebrzystoszary, a następnie brązowy kolor w miarę dojrzewania. 'Blue Hills' osiąga 40 cm wysokości i szerokości.

Mrozoodporna do ponad -15 °C w dobrze przepuszczalnej glebie, Wiechlina sina 'Blue Hills' należy do traw dobrze tolerujących półcień, choć preferuje słońce. Zachwyca lekkim ulistnieniem i dekoracyjnym wyglądem przez cały rok. Doskonale nadaje się do dodawania rabatom objętości i lekkości, a świetnie komponuje się z obficie kwitnącymi, delikatnymi bylinami, takimi jak lnicy, penstemony, jastruny polne, astry sercolistne, driakwie, a także z jednorocznymi makami i czarnuszkami damaszeńskimi. Posadź ją także w większej grupie, w nieco dzikim lub nowoczesnym ogrodzie, gdzie wiatr wprawia jej źdźbła w ruch, tworząc niekończące się falowanie.