Miscanthus transmorrisonensis - miskant tajwański

Miscanthus transmorrisonensis, nazywany również trzciną transmorrisonensis lub miskantem, wyróżnia się niemal zimozielonym ulistnieniem w naszym klimacie oraz kwitnieniem, które pod koniec lata tworzy jedwabistą kaskadę srebrzystych, pierzastych kłosów. To trawa ozdobna o okazałym pokroju, której warto zapewnić nieco miejsca, aby mogła rozwinąć liście w gęstej kępie. Romantyczny, efektowny i naturalistyczny, doskonale pasuje do ogrodów w każdym stylu — można sadzić go na obrzeżach ogrodu wiejskiego lub wyeksponować na tarasie w dużej donicy. Wystarczy posadzić go na słońcu, w głębokiej, żyznej glebie, która latem zachowuje wilgoć.

Ten miskant transmorrisonensis to bylina z rodziny wiechlinowatych, pochodząca z Tajwanu, gdzie spotyka się ją na górskich, trawiastych zboczach i otwartych terenach. Tworzy dużą, gęstą i miękką kępę, osiągającą 200 cm wysokości w czasie kwitnienia i 100 cm wysokości samego ulistnienia. Zajmuje przy tym 100 cm szerokości. Rośnie dość szybko w żyznej glebie. Liście, zielone przez większą część roku — aż do stycznia — są wąskie, taśmowate i mają intensywnie zieloną barwę. Kwitnienie rozpoczyna się w sierpniu. Kwiatostany wyrastają wysoko ponad ulistnienie, na końcach licznych, smukłych źdźbeł. Pojawiają się wówczas niezwykłe, szkarłatnoczerwone pąki kwiatowe, nieco przypominające gąsienice procesyjne, z których rozwijają się złociste, „marszczone” kwiaty. Następnie spektakularnie się wydłużają, tworząc jedwabiste kłosy, które w miarę dojrzewania przybierają srebrzystą barwę. Roślina ta oferuje bez wątpienia jedne z najpiękniejszych kwiatostanów wśród miskantów. Ta trawa nie jest ekspansywna.

Trzcina transmorrisonensis ma dużą wartość ozdobną, dlatego warto zapewnić jej nieco miejsca, aby mogła w pełni ukazać swój potencjał. Można wykorzystać ją do stworzenia rabaty, sadząc ją z niższymi odmianami, albo posadzić na granicy ogrodu, aby utworzyć osłonę z wyższych odmian, takich jak miskant 'goliath'. Ta piękna, zielona osłona podkreśli urodę krzewów kwitnących. Dwa egzemplarze posadzone naprzeciwko siebie mogą w oryginalny i naturalny sposób wyznaczać wejście. Wykorzystaj fontannowy pokrój tej rośliny i posadź ją w nieco podwyższonym miejscu, na przykład na dużej skarpie lub zboczu, w towarzystwie jesiennych kwiatów astrów (Aster laevis Calliope, Aster turbinellus, Aster cordifolius) albo słoneczników (Helianthus maximiliani, Helianthus salicifolius, Helianthus atrorubens...). Dobrze komponuje się z perowskiami i ostnicą trzcinowatą, jastrunami jesiennymi, zawilcami hupeheńskimi oraz chryzantemami wieloletnimi. Gdy nadejdzie zima, widok ich pokrytego szronem, miedzianego ulistnienia zachwyca.