Miskant chiński Variegatus

Miskant Variegatus, znany jako miskant chiński lub eulalia, wyróżnia się liśćmi jakby pokrytymi srebrzystą barwą, z wąskimi blaszkami ozdobionymi podłużnymi pasami w kolorze kremowobiałym i jasnozielonym. Pod koniec lata pojawiają się jego wiechowate kwiatostany w odcieniu różowopomarańczowym, bielejące w miarę dojrzewania. Ten uroczy, poetycki miskant chiński olbrzymi tworzy niezwykle wdzięczny, fontannowy pokrój. Jest to świetlista i obficie kwitnąca trawa, nieco wolno się zadomawiająca, która lubi ciepłe i słoneczne stanowiska oraz zwykłą ziemię utrzymującą wilgoć.

Miskant Variegatus należy do rodziny wiechlinowatych (Poaceae) i pochodzi z Chin oraz Japonii, a także z rejonu panhimalajskiego, gdzie występuje do wysokości 2000 m n.p.m. Ta duża, wieloletnia i kępiasta trawa, o krótkich kłączach, tworzy silną kępę o pokroju jednocześnie wyprostowanym i przewieszającym się, osiągając z łatwością 1,80 m wysokości i 1,00 m szerokości. Liście są cienkie, wąskie i bardzo długie, miękkie, jasnozielone, pionowo prążkowane srebrzystymi, kremowobiałymi pasami. Od września do listopada ponad liście wyrastają długie łodygi kwiatowe, zakończone palczastymi, jedwabistymi kłosami o długości od 20 do 30 cm, w kolorze różowopomarańczowym. W miarę przekwitania przybierają srebrzystą barwę. Pióropusze składają się z maleńkich, różowawych kwiatów, które po pewnym czasie lekko się zamykają, a następnie ponownie otwierają w miarę dojrzewania. Stają się wtedy jaśniejsze i bardziej puszyste. Jego ulistnienie rozwija się wolniej niż u innych odmian, lecz z czasem roślina staje się naprawdę spektakularna.

Miskant chiński pstry to niezwykle świetlista roślina. Ma liście opadające na zimę, które pozostają atrakcyjne przez większą część zimy. Ta „trawa” doskonale nadaje się do dużych rabat, którym jej wyrazista forma nadaje piękną strukturę i wiele wdzięku. Sprawdzi się także w ogrodach naturalistycznych oraz u miłośników kontemplowania przyrody. Wystarczy posadzić ją wśród astrów, za złocieniami ogrodowymi lub różami powtarzającymi kwitnienie, obserwować, jak rośnie i nabiera objętości, jak igra z wiatrem i niskim, jesiennym światłem, a następnie ugina się pod ciężarem deszczu. Z nadejściem zimy, podobnie jak iglaki, rozświetla ogród swoją spokojną, dającą poczucie bezpieczeństwa sylwetką. Znajdzie miejsce w nowoczesnych ogrodach o prostych, oszczędnych liniach, w towarzystwie bambusów lub paproci, jeśli gleba jest wilgotna. Miskanty dobrze nadają się do sadzenia w formie żywopłotu, tworząc osłonę wzdłuż obrzeża ogrodowej alejki, pozwalając wydzielić część ogrodu lub po prostu zasłonić widok na ulicę albo ogród sąsiada. W takim zastosowaniu tworzą nieco nierzeczywistą ścieżkę pośród roślin. Trawy te dodają objętości i faktury na obrzeżach ogrodu, tworząc naturalne przejście do pozostawionych w stanie naturalnym obszarów. W miejskim ogrodzie miskant Variegatus złagodzi surowość betonowych konstrukcji. Można go również uprawiać w dużych pojemnikach. Warto posadzić go także niedaleko punktu wodnego, jednak w dobrze zdrenowanej ziemi. Jego wdzięczna sylwetka będzie odbijać się w tafli wody, tworząc niezwykle poetycką kompozycję. Wreszcie eulalia nadaje się do tworzenia pięknych suchych bukietów.

Niektóre odmiany miskanta olbrzymiego są obecnie przedmiotem badań, ponieważ stwarzają realne możliwości produkcji biomasy lub paneli włóknistych. Rośliny te mają wiele zalet: nie wyjaławiają gleby, dobrze znoszą zanieczyszczone podłoże, mogą być spalane bez odzysku energii, a nawet wykorzystywane do produkcji biopaliwa.

*Termin ten określa na przykład taki typ traw, którego kłącza nie są rozłogowe.