Palczatka Gerarda Red October - Andropogon gerardii

Palczatka Gerarda Red October to najbardziej intensywnie czerwono wybarwiająca się jesienią palczatka Gerarda. Wiosną jej liście mają czerwone refleksy, a we wrześniu roślina intensyfikuje tę barwę, przechodząc przez bordo, by podczas pierwszych przymrozków przybrać karminowoczerwony kolor. To smukła trawa, która tworzy kępę jednocześnie wiotką i sztywną, z której latem wyrasta bardzo delikatne, raczej późne kwitnienie w postaci jedwabistych kłosów, przybierających w dojrzałym stadium barwę burgundową. Odporna na wiatr, doskonale prezentuje się na rabatach wiejskich lub inspirowanych dziką przyrodą, w towarzystwie wysokich kwitnących bylin. Szczególnie dobrze nadaje się do obsadzania zarówno jałowych, ubogich, nawet suchych gleb, jak i wilgotnych brzegów.

Palczatka Gerarda Red October to odmiana ogrodowa wywodząca się z trawy wieloletniej, nazywanej lokalnie Big Bluestem („wielkie niebieskie źdźbło”) lub palczatką Gerarda. Rośliny te należą do rodziny wiechlinowatych, czyli „prawdziwych” traw. Gatunek typowy to wieloletnia roślina zielna pochodząca z kontynentalnych regionów Stanów Zjednoczonych. W naturze często spotyka się ją na piaszczystych aluwiach, podmokłych w sezonie, a latem bardzo suchych. Jest to bardzo mrozoodporny gatunek, powszechnie uznawany za jedną z najbardziej wdzięcznych traw amerykańskich. Ta wysoka, bardzo odporna „trawa” bez problemu rośnie w naszych ogrodach. Po głębokim ukorzenieniu doskonale znosi suszę.

Palczatka Gerarda Red October to roślina kłączowa, nierozłogowa i nieekspansywna, określana jako kępkowa. Dość powoli tworzy zwartą kępę o pokroju pionowym, ale dość wiotkim. Ta odmiana jest tylko nieco niższa od gatunku typowego i osiąga około 60 cm wysokości oraz 60 cm szerokości. Czasami trochę wolno się zadomawia, lecz z czasem okazuje się trwała i silnie rosnąca. Jej sztywne, mocne łodygi, zwane źdźbłami, mają mniej lub bardziej niebieskawe zabarwienie i są pokryte delikatnymi, długimi, płaskimi liśćmi, których kolor zmienia się wraz z porami roku. Wiosną liście są ciemnozielone, z czerwonymi refleksami. Jesienią ten kultywar, zgodnie ze swoją nazwą, przybiera wyjątkowo intensywnie czerwoną barwę. Jego czerwone zabarwienie zmienia się od września aż do przymrozków, stopniowo nabierając intensywności, przechodząc przez bordo, by ostatecznie stać się karminowoczerwone. Kwitnienie przypada na sierpień i wrzesień, zależnie od klimatu. Na końcach łodyg kwiatowych pojawiają się kwiatostany osiągające wysokość 1,30 m nad ziemią. Są to piękne, jedwabiste kłosy kwiatowe, które nie ustępują urodą kłosom innych traw ozdobnych. Kłosy te dzielą się na trzy wyraźne rozgałęzienia, nadające im zabawny wygląd kurzej łapki. Początkowo żółtopomarańczowe, stopniowo zmieniają kolor na ciemnoczerwony. Liście, opadające na zimę, zasychają późną jesienią i odradzają się wiosną.

Dzięki dużym zdolnościom adaptacyjnym palczatka Gerarda Red October równie dobrze rośnie na suchej, kamienistej glebie, jak i na glebie świeżej do wilgotnej, nawet gliniastej, ale aby w pełni ukazać swoje walory, ta „piękność z łąk” potrzebuje dużej ilości światła. Projektanci zieleni cenią palczatkę Gerarda za jej walory ozdobne, ale także właściwości fizjologiczne. Jej system korzeniowy o znacznej głębokości skutecznie stabilizuje brzegi, a także pozwala roślinie przetrwać suche lata. Obfite ulistnienie umożliwia tworzenie osłon wizualnych lub wykorzystanie jej jako tła w aranżacji ogrodu. Na dużym obrzeżu rabaty lub na rabacie posadź tę palczatkę w towarzystwie innych odpornych roślin porastających rozległe prerie Ameryki Północnej: prosa, czerwonych jeżówek, nawiązujących do jej jesiennego ulistnienia. Posadź także astry, słoneczniki, werbenę patagońską, kłosowce lub babtysje. Jak wszystkie trawy, jest niezastąpiona, jeśli chcesz dodać lekkości sąsiadującym roślinom, zarówno bylinom, jak i krzewom.