Palczatka Gerarda Blackhawks - Andropogon gerardii

Andropogon gerardii Blacklawks to piękna odmiana palczatki Gerarda, której wyjątkowo barwne liście jesienią stają się niemal czarne. Jest to smukła trawa, tworząca kępę jednocześnie wiotką i sztywną, z której latem wyrasta bardzo zwiewne, dość późne kwitnienie w postaci jedwabistych kłosów, w miarę dojrzewania przybierających burgundową barwę. Ta bylina jest odporna na wiatr i wyróżnia się dużymi zdolnościami adaptacyjnymi, dzięki czemu można ją uprawiać w wielu ogrodach. Doskonale prezentuje się na rabatach naturalistycznych i inspirowanych dziką przyrodą. Szczególnie dobrze nadaje się do zazieleniania nieurodzajnych, ubogich, nawet suchych gleb, a także przeciwnie – wilgotnych brzegów zbiorników wodnych.

Andropogon Blacklawks to odmiana ogrodowa wyselekcjonowana z wieloletniej trawy, lokalnie nazywanej Big Bluestem („wielka niebieska łodyga”) lub palczatką Gerarda. Wszystkie te rośliny należą do rodziny wiechlinowatych, czyli „prawdziwych” traw. Andropogon gerardii to wieloletnia roślina zielna pochodząca z kontynentalnych regionów Stanów Zjednoczonych. W naturze często spotyka się ją na piaszczystych aluwiach, które w porze deszczowej są podmokłe, a latem stają się bardzo suche. Jest to bardzo mrozoodporny gatunek, powszechnie uznawany za jedną z najbardziej satysfakcjonujących w uprawie traw amerykańskich. Ta wysoka i bardzo odporna „trawa” bez trudu rośnie w naszych ogrodach. Po głębokim ukorzenieniu doskonale znosi suszę.

Andropogon Blacklawks to roślina o nieekspansywnych, nieinwazyjnych kłączach, tworząca zwartą kępę. Dość powoli formuje gęstą kępę o pionowym, lecz dość wiotkim pokroju, osiągającą około 60 cm wysokości i 60–70 cm szerokości. Czasami dość długo się przyjmuje, jednak z biegiem czasu ta trawa okazuje się trwała i silnie rosnąca. Jej sztywne i mocne łodygi, zwane źdźbłami, mają mniej lub bardziej niebieskawe zabarwienie i wyrastają z nich długie, wąskie, spłaszczone liście, których kolor zmienia się wraz z porami roku. Wiosną liście są zielone, z purpurowymi refleksami. Stopniowo nabierają coraz intensywniejszej purpurowej barwy, by w październiku stać się niemal czarne. Kwitnienie przypada zazwyczaj na sierpień–wrzesień, zależnie od klimatu. Na końcach łodyg kwiatowych wyrastają kwiatostany wznoszące się na wysokość 1,30 m nad ziemią. Są to piękne, jedwabiste kłosy kwiatowe, które nie ustępują urodą kłosom innych traw ozdobnych. Kłosy te dzielą się na trzy wyraźne odgałęzienia, przez co przypominają zabawnie kurzą łapkę. Początkowo mają żółtopomarańczową barwę, lecz stopniowo ciemnieją i stają się ciemnoczerwone. Liście, opadające na zimę, zasychają późną jesienią i odrastają wiosną.

Ogrodnicy cenią palczatkę Gerarda nie tylko za walory ozdobne, lecz także za jej właściwości fizjologiczne. Jej niezwykle głęboki system korzeniowy skutecznie stabilizuje brzegi, a także pozwala roślinie przetrwać suche lata. Ponadto zdolność do znoszenia znacznych wahań wilgotności gleby sprawia, że jest to doskonała roślina do wielu ogrodów. Obfite ulistnienie pozwala tworzyć wizualne osłony lub wykorzystywać ją jako tło w aranżacjach ogrodowych. Na dużej rabacie lub w grupie posadź Andropogon Blacklawks w towarzystwie innych wytrzymałych roślin porastających rozległe prerie Ameryki Północnej: prosa, jeżówek, astrów, bylic, słoneczników (Helianthus), gaur, Schizachyrium, werbeny patagońskiej, kłosowców, baptysji... Jak wszystkie trawy, jest niezastąpiona, jeśli chcesz dodać lekkości sąsiadującym roślinom, bylinom i krzewom.