Trzęślica modra Heidezwerg

Molinia caerulea 'Heidezwerg' to piękna, kompaktowa odmiana o intensywnie zielonych liściach trzęślicy modrej, zwanej także perłówką modrą. Jest to trawa pochodząca z kwaśnych, smaganych wiatrem wrzosowisk, która doskonale łączy urok i wytrzymałość. Roślina tworzy dość niską, wyprostowaną kolumnę o delikatnych liściach, spektakularnych jesienią, gdy wiatr igra z jej blond i miedzianą czupryną, ozdobioną purpurowymi kłoskami ściśle przylegającymi do źdźbeł. Posadzona w słońcu, dobrze przystosowuje się do gleb suchych lub podmokłych, nawet gliniastych, a zimą porządkuje rabaty swoją zastygłą pod szronem sylwetką, od zgrubiałej nasady aż po ciemne kwiatostany.

Pochodząca z północnej Europy, południowo-zachodniej i północnej Azji, Syberii, a także z Turcji i Kaukazu, Molinia caerulea należy do rodziny wiechlinowatych. Spotyka się ją w lasach, na wrzosowiskach i wilgotnych łąkach. Ta trawa ma grube, włókniste i trwałe kłącze. Swoją nazwę gatunkową zawdzięcza niebieskim refleksom charakterystycznym dla jej liści. Heidezwerg to odmiana niewielka, o intensywnie zielonych liściach i purpurowym kwitnieniu. Ta bylina tworzy nieco sztywną, ale pełną wdzięku kępę, przypominającą wiązkę liści, która osiąga 45–50 cm wysokości w czasie ulistnienia, 90 cm–1 m w czasie kwitnienia i 60 cm szerokości. Wytwarza cienkie, płaskie liście, latem jasnozielone i intensywnie zielone, jesienią przebarwiające się na blond i rdzawy kolor, a zimą zachowujące się w bardziej brązowej tonacji. Pod koniec lata wysoko ponad liśćmi pojawiają się wysokie, pełne źdźbła, zakończone puszystymi wiechami bardzo ciemnopurpurowych kłosków, które ściśle przylegają do łodyg i pozostają ozdobne zimą. W pełni dojrzałe źdźbła są niemal czarne, a kłoski dobrze wysychają przed zimą. Roślina późno rozpoczyna wegetację wiosną.

Trzęślica Heidezwerg to bardzo graficzna „trawa”, pełna uroku i delikatności. Jej obecność jest wyrazista, a jej wdzięk subtelny i dziki. Aby uzyskać piękny efekt w naturalnym ogrodzie, posadź ją w większej grupie, w formie niskiego żywopłotu, w ogrodzie nowoczesnym lub wiejskim. Ta trawa dobrze znosi okresową suszę, dzięki czemu może rosnąć w ogrodach skalnych, w towarzystwie santoliny i bylic. Znajdzie także miejsce niedaleko punktów wodnych, pomagając stabilizować ich brzegi, w towarzystwie innych traw, bokkoni sercowatej, krwawnic, parzeplinu lub turzyc. Na rabacie posadź ją również z bergeniami, szałwiami i bodziszkami.

Zgrubiała nasada źdźbeł tej trawy jest wykorzystywana do wyrobu cybuchów i wykałaczek. W naturze trzęślice są żywicielami sporyszu, choroby kryptogamicznej zbóż, między innymi żyta zwyczajnego. Spożycie porażonego ziarna przez ludzi wywołuje poważne zaburzenia neurologiczne z powodu zawartych w nim halucynogennych alkaloidów. Wśród zbóż jedynie kukurydza i sorgo czarne nie są porażane.