Cytryna Variegata
Cytryna Variegata
Cytryna Variegata
Cytryna Variegata
Citrus x limon Variegata
cytryna, drzewko cytrynowe
Daj się skusić podobnym, aktualnie dostępnym odmianom
Zobacz wszystko →Gwarancja przyjęcia się 12 miesięcy na tę roślinę
Więcej informacji
Gwarantujemy jakość naszych roślin przez cały cykl wegetacyjny.
Na nasz koszt wymieniamy każdą roślinę, która nie przyjęła się w normalnych warunkach klimatycznych i przy prawidłowym sadzeniu.
Opis
Cytryna zwyczajna 'Variegata' (Citrus limon variegata) to niezwykle atrakcyjna odmiana cytrusa. Jej pstre ulistnienie w odcieniach zieleni i kremu, marmurkowe cytryny w kolorze żółto-zielonym, a także delikatny zapach białych kwiatów zachwycą miłośników roślin śródziemnomorskich. Dekoracyjna i smaczna, roślina ujmuje licznymi walorami uprawiana w ładnym pojemniku, a w miejscach o odpowiednim klimacie także w otwartym gruncie. Zimą egzemplarze uprawiane w pojemnikach należy przenieść do oranżerii lub słabo ogrzewanej werandy.
Cytryna zwyczajna o pstrym ulistnieniu to niewielkie drzewo należące do rodziny botanicznej rutowatych, podobnie jak wszystkie cytrusy. Odmiana ta powstała w wyniku spontanicznej mutacji odkrytej w 1931 roku w Burbank w Kalifornii, na cytrynie 'Eureka' (cytrynie czterosezonowej). Gatunek typowy Citrus limon jest uprawiany od stuleci w rejonie Morza Śródziemnego i w regionach subtropikalnych.
Cytryna zwyczajna 'Variegata' to cytrus o krzaczastym, lekko rozłożystym pokroju, który w otwartym gruncie osiąga od 2 do 3 m wysokości i ma podobną szerokość. W doniczce rośnie wolniej i zachowuje bardziej kompaktowe rozmiary, odpowiednie na tarasy i balkony. Jej liście pozostają zimą na roślinie, są naprzemianległe i lancetowate, a ich długość wynosi od 8 do 12 cm. Mają pstre ubarwienie w odcieniach zieleni oraz kremowej żółci i kremowej bieli, a na młodych pędach czasami pojawiają się delikatne różowawe refleksy. Cecha ta nadaje drzewku niezwykłą jasność i elegancję. Młode pędy są zielone i mogą mieć kilka małych, krótkich i ostrych cierni. Kora pnia z wiekiem staje się bardziej szorstka i szarawa.
Cytryna zwyczajna 'Variegata' wytwarza białe kwiaty z purpurowymi refleksami, zebrane w małe grona kątowe. Każdy kwiat ma około 2–3 cm średnicy i wydziela delikatny, odurzający zapach, bardzo ceniony przez owady zapylające. Główne kwitnienie przypada na wiosnę, ale roślina może ponownie zakwitnąć pod koniec lata lub jesienią, zwłaszcza w sprzyjającym klimacie.
Marmurkowa cytryna tej odmiany jest kolejnym walorem ozdobnym. Jej gładka i cienka skórka jest pasiasta, zielono-żółta, a następnie w miarę dojrzewania staje się jednolicie żółta. W środku różowawy miąższ jest soczysty, aromatyczny i nieco mniej kwaśny niż miąższ klasycznych cytryn. Owoce są bogate w sok i można je wykorzystywać zarówno w kuchni, jak i do przygotowywania napojów. Główne terminy zbioru przypadają zazwyczaj między październikiem a listopadem, a następnie między marcem a kwietniem, choć mogą się różnić w zależności od warunków klimatycznych i sposobu uprawy.
Cytryna zwyczajna Variegata rośnie umiarkowanie. Jest dość wrażliwa na chłód i z trudem znosi temperatury od -4 do -5 °C. Poza wybrzeżem Morza Śródziemnego zaleca się więc uprawiać ją w doniczce, aby zimą można było przenieść ją do oranżerii, nieogrzewanej szklarni lub słabo ogrzewanej werandy.
Zastosowanie: Ceniona zarówno za walory ozdobne, jak i za owoce, cytryna zwyczajna zajmuje wyjątkowe miejsce w tradycjach kulinarnych całego świata. Jej świeży, kwaskowaty smak doskonale pasuje zarówno do słodkich, jak i wytrawnych przepisów. Sok nadaje napojom i koktajlom orzeźwiający charakter, a także wzbogaca smak sosów i carpaccio. Intensywnie aromatyczna skórka nadaje wyjątkowy smak ciastom i deserom.
Oprócz znaczenia kulinarnego cytryna zwyczajna jest rośliną leczniczą o właściwościach znanych od stuleci. Obecnie potwierdzone przez naukę, jej właściwości wykorzystuje się w fitoterapii i aromaterapii. Olejek eteryczny pozyskiwany ze skórki jest ceniony w przemyśle perfumeryjnym. Cytryny łatwo przechowywano, dlatego dawniej zabierano je na statki, aby zapobiegać szkorbutowi dzięki dużej zawartości witaminy C. Ponadto jej twarde i wytrzymałe drewno wykorzystuje się w meblarstwie artystycznym do wykonywania wyszukanych przedmiotów.
Podobnie jak wszystkie cytrusy, cytryna zwyczajna 'Variegata' zawiera w liściach, kwiatach i owocach zbiorniczki olejkowe, często widoczne gołym okiem. Pozyskuje się z nich w drodze destylacji olejek eteryczny z kwiatów i liści, a ze skórki — przez tłoczenie. Olejek ma właściwości dermatologiczne i kosmetyczne, tonizujące oraz dezynfekujące. Jego zapach określa się jako świeży, przyjemny, łagodny, owocowy i cytrynowy.
Kwitnienie i zapylanie: cytryna zwyczajna 'Variegata' jest samożylnym krzewem, co oznacza, że do pełnego zapylenia i zawiązania owoców wystarczy jeden egzemplarz. Jeśli jednak cytrus stale pozostaje w pomieszczeniu, od czasu do czasu trzeba pozwolić owadom zapylającym na działanie lub, jeśli masz dość delikatności, przeprowadzić zapylanie za pomocą pędzelka.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Zgłoś nam błąd w treści tej strony
Cytryna Variegata na zdjęciach...
Pokrój rośliny
Owoc
Kwitnienie
Ulistnienie
Botanika
Citrus
x limon
Variegata
Rutaceae
cytryna, drzewko cytrynowe
Odmiana ogrodowa
Sadzenie i pielęgnacja
Sadzenie w otwartym gruncie: cytrus 'Variegata' preferuje gleby niezbyt kwaśne i niewapienne, o odczynie zbliżonym do obojętnego, stale świeże i żyzne. Sadzenie go w otwartym gruncie ma sens tylko wtedy, gdy mieszkasz na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Najlepszy termin sadzenia przypada na początek wiosny, w marcu i kwietniu. Najpierw podlej bryłę korzeniową, aby nawilżyć ją kapilarnie. Wykop dół o objętości cztero- do pięciokrotnie większej od bryły korzeniowej. Jeśli masz wapienną glebę, nie wahaj się wzbogacić jej podłożem kwaśnym. Jeśli jest ciężka i zbita, rozluźnij ją, dodając jedną trzecią piasku. Cytrusy nie przepadają za glebami wapiennymi ani zbyt słabo przepuszczalnymi, ponieważ nie znoszą stojącej wody przy korzeniach. Uważaj, aby nie zakopać szyjki korzeniowej, a następnie mocno ugnieć ziemię. Citrus z natury potrzebuje dużej ilości składników pokarmowych, dlatego w każdym przypadku warto wzbogacić podłoże dobrze rozłożonym kompostem z próchnicą lub nawozem „specjalnym do cytrusów”. Wybierz dla swojego krzewu słoneczne, ale nie przegrzewające się miejsce, osłonięte od wiatru, aby zapobiec wysuszaniu liści, i oddalone od wszelkiej bryzy morskiej.
Sadzenie w doniczce: we wszystkich pozostałych regionach cytrusy sadzi się do doniczek, które na zimę przenosi się do oranżerii lub szklarni nieogrzewanej, a po ustąpieniu przymrozków wystawia na zewnątrz. Sadzenie w doniczce lub przesadzanie do nowej doniczki wykonuje się pod koniec lata. Wybierz doniczkę nieco większą od systemu korzeniowego, ponieważ cytrusy nie lubią, gdy jest im zbyt ciasno. Dobrze zwilż bryłę korzeniową. Aby zwiększyć przepuszczalność podłoża, wyłóż dno doniczki keramzytem. Rozluźnij bryłę korzeniową i przygotuj mieszankę składającą się z dwóch części ziemi ogrodowej i jednej części podłoża „specjalnego do cytrusów”. Podlej obficie. Wybierz doniczkę z terakoty lub z materiału przepuszczającego powietrze.
Cytrusy potrzebują dużej ilości wody, aby prawidłowo rosnąć. Twój cytrus, a fortiori uprawiany w mieszkaniu, powinien być podlewany codziennie wodą miękką, a podłoże musi pozostawać stale wilgotne. Pamiętaj również o regularnym dostarczaniu mu potrzebnego nawozu: co 6 miesięcy, jeśli stosujesz nawóz granulowany o spowolnionym działaniu, lub co 3 podlewania, jeśli używasz nawozu płynnego. Żółknięcie liści, z wyjątkiem nerwów, wskazuje na chlorozę spowodowaną nadmiarem wapnia. Zastosuj Sequestrene i nawóz do swojego cytrusa.
Kiedy sadzić?
W jakim miejscu?
Pielęgnacja
Ten artykuł nie ma jeszcze opinii; podziel się swoją jako pierwszy.
Ostatnio oglądane produkty
Nie znalazłeś(aś) tego, czego szukasz?
Mrozoodporność to najniższa temperatura zimowa, jaką roślina może znieść bez poważnych uszkodzeń, a nawet obumarcia. Mrozoodporność jest jednak zależna od stanowiska (miejsce osłonięte, np. przy tarasie), od zabezpieczeń (agrowłóknina) oraz od rodzaju gleby (mrozoodporność jest lepsza przy dobrze przepuszczalnej glebie).
Okres kwitnienia podany na naszej stronie internetowej dotyczy krajów i regionów położonych w strefie 8 klasyfikacji USDA (Francja, Wielka Brytania, Irlandia, Holandia itp.).
Będzie się on różnić w zależności od miejsca zamieszkania.
- W strefach od 9 do 10 (Włochy, Hiszpania, Grecja itp.) kwitnienie nastąpi około 2–4 tygodnie wcześniej.
- W strefach od 6 do 7 (Niemcy, Polska, Słowenia oraz nizinne regiony górskie) kwitnienie opóźni się o 2–3 tygodnie.
- W strefie 5 (Europa Środkowa, Skandynawia) kwitnienie opóźni się o 3–5 tygodni.
Okres sadzenia podany na naszej stronie internetowej dotyczy krajów i regionów położonych w strefie 8 klasyfikacji USDA (Francja, Wielka Brytania, Irlandia, Holandia).Będzie się on różnić w zależności od miejsca zamieszkania:
- W regionach śródziemnomorskich (Marsylia, Madryt, Mediolan itp.) jesień i zima to najlepsze pory na sadzenie.
- W regionach kontynentalnych (Strasburg, Monachium, Wiedeń itp.) opóźnij sadzenie o 2–3 tygodnie wiosną, a jesienią przyspiesz je o 2–4 tygodnie.
- W regionach górskich (Alpy, Pireneje, Karpaty itp.) najlepiej sadzić pod koniec wiosny (maj–czerwiec) lub pod koniec lata (sierpień–wrzesień).
Okres zbiorów podany na naszej stronie internetowej dotyczy krajów i regionów należących do strefy 8 według klasyfikacji USDA (Francja, Anglia, Irlandia, Holandia).
W chłodniejszych regionach (Skandynawia, Polska, Austria...) zbiory owoców i warzyw odbędą się prawdopodobnie 3–4 tygodnie później.
W cieplejszych regionach (Włochy, Hiszpania, Grecja itp.) zbiory prawdopodobnie odbędą się wcześniej, w zależności od warunków pogodowych.
Okresy siewu podane na naszej stronie internetowej dotyczą krajów i regionów położonych w strefie 8 klasyfikacji USDA (Francja, Wielka Brytania, Irlandia, Holandia).
W chłodniejszych regionach (Skandynawia, Polska, Austria...) opóźnij wysiew do gruntu o 3–4 tygodnie lub wysiewaj w szklarni.
W cieplejszym klimacie (Włochy, Hiszpania, Grecja itp.) przyspiesz wysiew do gruntu o kilka tygodni.
W klimacie umiarkowanym krzewy kwitnące wiosną (forsycja, tawuła itp.) należy przycinać tuż po przekwitnięciu.
Krzewy kwitnące latem (lagerstremia indyjska, perowskia itp.) można przycinać zimą lub wiosną.
W regionach o chłodnym klimacie oraz w przypadku roślin wrażliwych na mróz unikaj zbyt wczesnego przycinania, gdy jeszcze mogą wystąpić silne przymrozki.
Kraj dostawy i język
Twoim miejscem zamieszkania wydaje się być:
Twoje miejsce zamieszkania to:
Aby cieszyć się najlepszą jakością korzystania z naszej strony, możesz zmienić:
Kraj dostawy:
-
Austria
-
Belgia
-
Bośnia i Hercegowina
-
Bułgaria
-
Chorwacja
-
Cypr
-
Czechy
-
Dania
-
Estonia
-
Finlandia
-
Francja
-
Grecja
-
Hiszpania
-
Holandia
-
Irlandia
-
Islandia
-
Liechtenstein
-
Litwa
-
Luksemburg
-
Malta
-
Niemcy
-
Polska
-
Portugalia
-
Rumunia
-
Serbia
-
Szwajcaria
-
Szwecja
-
Słowacja
-
Słowenia
-
Węgry
-
Włochy
-
Łotwa
Język:
-
Francuski
-
Angielski
-
Hiszpański
-
Włoski
-
Niemiecki
-
Portugalski
-
Holenderski
-
Fiński
Moje konto
Dzień dobry
Moje listy ulubionych
Mój koszyk
Logowanie / Rejestracja
Masz już konto?
Twój formularz jest chroniony przez reCAPTCHA: możesz zapoznać się z polityką prywatności oraz regulaminem.
Nie masz jeszcze konta?
Załóż konto, aby móc śledzić swoje zamówienie, korzystać z naszego działu obsługi klienta i, jeśli chcesz, z naszych przyszłych ofert.