Brzoskwinia Dixired

Brzoskwinia Dixired to samopłodna, silnie rosnąca i plenna odmiana. Jej zaokrąglone owoce są czerwone, z żółtymi paskami. Miąższ jest żółty, drobnoziarnisty, jędrny, dość soczysty i smaczny. Owoce idealnie nadają się do przygotowywania syropów i wypieków. Zbiera się je w miarę dojrzewania, od połowy czerwca do lipca, zależnie od regionu, ponieważ dojrzewają nierównomiernie.

Nazwa gatunkowa „Persica” została nadana brzoskwini, którą uważano za pochodzącą z Persji. W rzeczywistości wszystkie formy uprawne wywodzą się z północnych Chin. W Europie pojawiła się w VI wieku, a jej intensywny rozwój nastąpił w XIX wieku. Od tego czasu prowadzono liczne prace hodowlane mające na celu poprawę walorów smakowych owoców. Brzoskwinia Dixired pochodzi z Georgii w USA.

Jak wiele drzew owocowych, brzoskwinia Dixired preferuje gleby lekkie, żyzne i głębokie. Źle znosi nadmiar wody, a także gleby ciężkie i zwięzłe. Słoneczne, osłonięte od wiatru stanowisko sprzyja owocowaniu, które bywa niekiedy nieregularne.
To silnie rosnące drzewo o pokroju rozłożystym, typowym dla drzewa o wysokim pniu, z licznymi gałęziami rosnącymi poziomo, które nadają mu elegancką, rozłożystą sylwetkę. Jego liście opadające są intensywnie zielone i wydzielają delikatny zapach migdałów. Liście są długie, mają od 8 do 15 cm długości i od 3 do 4 cm szerokości oraz krótki ogonek.
Różowe, wczesne kwitnienie przypada na marzec. Brzoskwinia jest wrażliwa na mróz i wymaga zimowej osłony. Kwiaty są obupłciowe i samopłodne.
Owocowanie prowadzi do powstania zaokrąglonych owoców, czerwonych z żółtymi paskami. Mają żółty, drobnoziarnisty, jędrny i dość soczysty miąższ o dobrych walorach smakowych. Drzewo nie wymaga intensywnej pielęgnacji. Dobrze znosi cięcie.

Brzoskwinia doskonale smakuje na surowo, po ugotowaniu, na słodko, na słono, flambirowana, mrożona lub po deglasowaniu. Bardzo dobrze komponuje się z winem i niektórymi mięsami, na przykład z kaczką. Wykorzystuje się ją w wielu przepisach, między innymi na konfitury, kompoty i wypieki...