Figowiec Firoma ´Kojufcf´

Figowiec pospolity Firoma ® charakteryzuje się wysoką wydajnością i dużymi figami, nawet na młodych roślinach, wysoką mrozoodpornością oraz wczesnym owocowaniem, już od lipca. Ta nowo wyhodowana odmiana wytwarza figi o dużych rozmiarach, gruszkowatym kształcie i skórce w kolorze od czerwonobrązowego do fioletowego. Jej różowy miąższ, przyjemnie słodki, aksamitny i delikatnie aromatyczny, ma wyjątkowo bogaty smak i zawiera liczne drobne nasiona (niełupki). W pełni lata lub jesienią smaczne owoce można spożywać na surowo, od razu po zerwaniu, albo wykorzystywać w rozmaitych przepisach. Jego umiarkowany wzrost do 3 m wysokości, elegancki pokrój i oryginalne liście sprawiają, że ten figowiec jest uroczym i bardzo dekoracyjnym krzewem. Sadź jesienią lub zimą w miejscu nieprzemarzającym (albo wiosną w chłodniejszych regionach). Rzadko zapada na choroby i jest niemal bezobsługowy.

Pochodzący z regionów o ciepłym klimacie umiarkowanym, rozciągających się od wybrzeży Morza Śródziemnego po Azję Środkową, figowiec (Ficus carica) należy do rodziny morwowatych. Zwykle nie przekracza wysokości od trzech do czterech metrów, ma dość kręty pień i krzaczasty pokrój. Liście opadające na zimę są szorstkie i owłosione, mogą osiągać 25 cm długości i są mniej lub bardziej podzielone na od trzech do siedmiu klap o ząbkowanych brzegach i zmiennym kształcie. Spód liścia jest aksamitny, z wyraźnie wystającymi nerwami. Łodygi, liście i owoce zawierają białe, dość drażniące mleczko. Drewno o gładkiej, szarej korze jest miękkie, gąbczaste i puste w środku. Powierzchniowe korzenie figowca są silne.

Figowiec Firoma to odmiana samopylna i dwukrotnie owocująca, czyli wydająca owoce dwa razy: pierwszy zbiór przypada od początku lipca, a drugi około początku września, jeśli warunki klimatyczne są sprzyjające. Wśród figowców wyróżnia się:

- odmiany owocujące raz w roku, wydające jeden, dość obfity plon na początku jesieni

- odmiany dwukrotnie owocujące, wydające owoce dwa razy w roku: na początku lata wytwarzają figi zwane „figami kwiatowymi”, pojawiające się na drewnie zeszłorocznym, a jesienią – figi rozwijające się na małych gałązkach z bieżącego roku.

Wśród wszystkich odmian figowca, figowiec Firoma obficie owocuje: pierwszy raz w lipcu, wytwarzając „figi kwiatowe” o masie około 100–120 g, a następnie we wrześniu i październiku – figi o masie od 50 do 80 g. Tak rozłożone w czasie owocowanie zapewnia zbiór smacznych fig przez cały sezon. Owoce zbieraj etapami, w miarę ich dojrzewania. To odmiana samopylna i partenokarpiczna, która może wytwarzać owoce bez zapłodnienia. Nie wymaga sadzenia innych figowców i nie potrzebuje udziału zapylającej figowca blastofagi, jedynego owada zapylającego ten gatunek, zbyt wrażliwego na chłód, by przetrwać w zimnym klimacie.

Pękająca od słońca figa może być spożywana na surowo jako świeży owoc – wtedy w pełni ujawni swój smak i aksamitną konsystencję. Doskonale wzbogaci również słodkie potrawy, takie jak tarty, clafoutis i inne kompoty, a także dania wytrawne w połączeniu z kozim serem, surową szynką lub foie gras, jak również z drobiem i białym mięsem. Delikatny, wyrazisty smak figi można podkreślić miodem. Dobrze komponuje się także ze słodkimi owocami, takimi jak owoce jagodowe (wiśnie, truskawki, maliny, jeżyny, porzeczki, borówki, …) oraz winogrona. Wśród owoców na przetwory figi zajmują szczególne miejsce dzięki delikatnemu, bogatemu smakowi i wyjątkowej słodyczy.

Figa, bogata w błonnik, ma właściwości przeczyszczające, a jej nasiona ułatwiają trawienie. Zawiera dużo minerałów, mikroelementów i witaminy B. Po zbiorze, aby nie pogorszyć jej aromatu, nie zaleca się przechowywania fig w lodówce, ponieważ skórka może ucierpieć wskutek wilgoci i skraplania się pary wodnej.

Figowiec jest często uznawany za jedno z najpiękniejszych drzew owocowych. Jego oryginalne liście nadają mu ozdobny charakter i zapewniają przyjemny cień podczas letnich upałów. Posadź figowiec przy murze, który ochroni go przed zimnem podczas surowych zim, na stanowisku południowym lub południowo-zachodnim, w towarzystwie granatowca owocowego, morwy białej i nieśplika japońskiego w cieplejszych regionach naszego kraju. Na północy można połączyć go z pigwowcem, akebią pięciolistkową i feijoą, które również są mrozoodporne i egzotyczne. Uwzględnij jego docelowe rozmiary, aby określić odległość, w jakiej go posadzisz. Chociaż korzenie nie uszkadzają nowoczesnych konstrukcji, mogą powodować szkody w murach wzniesionych z suchego kamienia lub przy użyciu niewielkiej ilości zaprawy, jak dawniej.

Ważne jest, aby wybrać odpowiednią odmianę w zależności od klimatu, wielkości ogrodu i planowanego sposobu wykorzystania owoców.