Figowiec Longue d'Août

Figowiec Longue d'Août (Ficus carica) to plenna odmiana o dobrej odporności na zimowe mrozy. Wytwarza duże, wydłużone owoce o żółtozielonej skórce przechodzącej w czerwonobrązową, z rozpływającym się w ustach, aromatycznym miąższem. Ta odmiana, nazywana niekiedy figą bananową lub jerozolimską, jest samopylna. Jest dwukrotnie owocująca, czyli owocuje dwa razy w roku: od początku lipca, a następnie pod koniec sierpnia. Figowiec to mrozoodporne, zrzucające liście drzewo, które lubi słoneczne stanowisko. Sadzisz go jesienią lub zimą w miejscu nieprzemarzającym, a w chłodniejszych regionach — wiosną.

Figowiec Longue d'Août wytwarza duże, wydłużone owoce o żółtozielonej skórce przechodzącej w czerwonobrązową, z rozpływającym się w ustach, aromatycznym miąższem. Figi wykorzystuje się do przygotowywania słodkich potraw (tart, clafoutis, konfitur…) lub dań wytrawnych, w połączeniu z kozim serem, suszoną szynką albo foie gras. Po zbiorze nie zaleca się przechowywania ich w lodówce, ponieważ niska temperatura pogarsza aromat fig, a skórka może ucierpieć wskutek wilgoci i skraplania się wody. Najlepiej spożywać je od razu, delektując się nimi pod drzewem — wtedy ich miodowy aromat pozostaje w pełni zachowany.

Wśród odmian figowca wyróżnia się:

- odmiany owocujące raz w roku, wydające jeden, dość obfity plon na początku jesieni

- odmiany dwukrotnie owocujące, owocujące dwa razy w roku: na początku lata wytwarzają figi nazywane „figami kwiatowymi”, pojawiające się na drewnie zeszłorocznym, a jesienią — figi rozwijające się na tegorocznych małych gałązkach.

Odmiana Longue d'Août owocuje dwukrotnie: od początku lipca, a następnie pod koniec sierpnia. Zbiór przeprowadza się kilkakrotnie, w miarę dojrzewania fig. Ta odmiana jest samopylna i partenokarpiczna, dzięki czemu wytwarza owoce bez zapłodnienia. Nie wymaga sadzenia innych figowców ani udziału blastofaga, jedynego owada zapylającego figowiec, który jest zbyt wrażliwy na mróz, aby przetrwać w chłodnym klimacie.

Pochodzący z Turcji i Azji Mniejszej figowiec (Ficus carica) należy do rodziny morwowatych. To niewielkie, zrzucające liście i silnie rosnące drzewo o zaokrąglonym, wyprostowanym pokroju i często powyginanym pniu, osiągające od 3 do 5 m wysokości i szerokości. Liście są szorstkie, intensywnie zielone, jesienią żółkną, delikatnie owłosione, stosunkowo duże — czasami osiągają 20 cm długości — i osadzone na długich ogonkach liściowych. Blaszka liściowa jest głęboko podzielona na od trzech do siedmiu klap o brzegach karbowanych, najczęściej pięciu, o zmiennym kształcie. Ich spód jest aksamitny, z widocznymi, wypukłymi nerwami. Drewno jest miękkie i gąbczaste, a kora szara i gładka. System korzeniowy tego niewielkiego drzewa jest silny i rozłogowy, rozprzestrzenia się we wszystkich kierunkach. Figowiec jest często uznawany za jedno z najpiękniejszych drzew owocowych. Oryginalne ulistnienie nadaje mu ozdobny charakter i zapewnia przyjemne miejsce w cieniu podczas letnich upałów. Posadź figowiec przy murze, który ochroni go przed zimnem podczas surowych zim, na stanowisku południowym lub południowo-zachodnim. W cieplejszych regionach możesz zestawić go z granatowcem, morwą białą i nieśplikiem japońskim. Na północy warto posadzić go w towarzystwie pigwowca, akebii pięciolistkowej i Feijoa, które również są mrozoodporne i egzotyczne. Przy wyborze miejsca sadzenia uwzględnij docelowe rozmiary drzewa i zachowaj odpowiednią odległość od innych obiektów. Chociaż korzenie nie powodują szkód w nowoczesnych konstrukcjach, mogą uszkadzać stare mury wzniesione z suchego kamienia lub na zaprawie o małej zawartości spoiwa.