Figowiec Madeleine des Deux Saisons

Figowiec 'Madeleine des 2 saisons' to odmiana szczególnie interesująca ze względu na dwukrotny zbiór, najpierw pod koniec czerwca i na początku lipca, a następnie we wrześniu i październiku. Wytwarza średniej wielkości figi o różowym, soczystym miąższu, początkowo okryte zieloną skórką, która w miarę dojrzewania staje się złocista. To piękne drzewo, od dawna zadomowione w regionach śródziemnomorskich, których stało się symbolem, jest tam uprawiane od tysięcy lat. Dobrze znosi jednak mniej sprzyjający klimat, pod warunkiem że uprawia się je w pełnym słońcu, w miejscu osłoniętym od zimnych wiatrów, w żyznej, lekkiej i przepuszczalnej glebie.

Figowiec 'Madeleine des 2 saisons' należy do rodziny morwowatych. Jest to odmiana Ficus carica, czyli figowca pospolitego, pochodzącego z Turcji i Azji Mniejszej, a następnie sprowadzonego w okolice Morza Śródziemnego w celu uprawy na owoce. Ta odmiana jest niewielkim, silnie rosnącym drzewem liściastym o zaokrąglonym, wzniesionym pokroju i często poskręcanym pniu, osiągającym od 3 do 5 m wysokości i szerokości. Odmiana ta jest odporna na mróz i partenokarpiczna (owoce powstają bez zapłodnienia). Do owocowania nie potrzebuje udziału blastofaga, jedynego owada zapylającego figowce, który jest zbyt wrażliwy na zimno, by przetrwać w chłodnym klimacie.

Jest to odmiana dwukrotnie owocująca, bardzo wczesna, przystosowana do uprawy w wielu regionach, także poza strefą śródziemnomorską. Pierwsze owoce pojawiają się na zeszłorocznych pędach. Są to figi kwiatowe o masie od 100 do 120 g, mięsiste i dorodne, które można zbierać już w czerwcu i lipcu. Owoce jesienne powstają na pędach tegorocznych. Ważą od 70 do 80 g, są zaokrąglone i nieco mniejsze, a ich zbiór przypada od połowy sierpnia do października, zależnie od regionu. Figi są zielone, a po dojrzeniu stają się złociste. Owoce letnie są gruszkowate i mięsiste, natomiast jesienne mają bardziej zaokrąglony kształt. Liście są szorstkie, intensywnie zielone, jesienią żółkną, mają delikatne owłosienie, są stosunkowo duże (czasem osiągają 20 cm długości) i osadzone na długim ogonku liściowym. Blaszka liściowa jest głęboko podzielona na od trzech do siedmiu ząbkowanych klap (najczęściej pięciu) o zmiennym kształcie. Ich spód jest aksamitny, z wyraźnie zaznaczonymi nerwami. Drewno jest miękkie i gąbczaste, a kora szara i gładka. System korzeniowy tego niewielkiego drzewa jest silny i rozłogowy, rozrasta się we wszystkich kierunkach.

Owoce należy zbierać kilkakrotnie, ponieważ figi trzeba zrywać w miarę dojrzewania i dość szybko spożywać. Można je przechowywać krótko, nawet w lodówce, która pozbawia je aromatu. W warunkach chłodniczych skórka może ucierpieć wskutek wilgoci i skraplania się pary wodnej. Najlepiej smakują świeże, zjadane pod drzewem, gdzie zachowują swój miodowy aromat.

Figowiec zachwyca piękną koroną i jakością owoców, które wytwarza. Bez wątpienia należy do najpiękniejszych drzew owocowych. Jego ciemnozielone liście, ich kształt i rozmiar sprawiają również, że latem zapewnia wspaniałe, chłodne schronienie. Posadź go przy ścianie, która ochroni go przed zimnem podczas surowych zim, na stanowisku południowym lub południowo-zachodnim. W cieplejszych regionach warto posadzić go w towarzystwie granatowca, morwy białej i nieśplika japońskiego. Na północy można zestawić go z pigwowcem, akebią pięciolistkową i Feijoa, które również są mrozoodporne i egzotyczne. Przy wyborze miejsca sadzenia uwzględnij docelowe rozmiary rośliny. Chociaż korzenie nie powodują szkód w nowoczesnych konstrukcjach, mogą uszkadzać stare mury wykonane z suchego kamienia lub z użyciem słabej zaprawy.