Figowiec Portogallo

Figowiec, czyli Ficus carica 'Portogallo', to stara odmiana, która wytwarza bardzo duże, wydłużone owoce w kształcie zwisających gruszek, w miarę dojrzewania przybierające fioletowawy kolor. Ich różowoczerwony miąższ jest słodki, soczysty i delikatny w smaku. To figowiec o umiarkowanej sile wzrostu, ale bardzo pleny, zdolny do owocowania dwukrotnie w ciągu roku: na początku lipca, a następnie we wrześniu, aż po Holandię. Do uzyskania owoców wystarczy jedna roślina, jednak plon będzie obfitszy, jeśli w pobliżu znajdzie się inny figowiec. Posadź swój figowiec na ciepłym, słonecznym stanowisku.

Figowiec 'Longue du Portugal' to jedna z wielu odmian wywodzących się od Ficus carica, pochodzącego z rozległego obszaru ciepłego klimatu umiarkowanego, rozciągającego się od basenu Morza Śródziemnego po Azję Środkową (Azerbejdżan, Afganistan, Iran, Pakistan). To drzewo owocowe z rodziny morwowatych, podobnie jak morwy (Morus). Dorosły figowiec jest wystarczająco mrozoodporny, aby wytrzymać krótkotrwałe spadki temperatury do około -15°C. Młode, niedawno posadzone egzemplarze są natomiast bardziej wrażliwe na chłód i w naszych regionach, gdzie zimy są mroźne, wymagają ciepłego, osłoniętego stanowiska oraz zimowej osłony. To drzewo liściaste, które jesienią zrzuca liście. Po ukorzenieniu figowiec potrafi przetrwać długie okresy suszy i przystosować się do ubogich, kamienistych gleb, jednak będzie znacznie bujniejszy i bardziej plenny, jeśli będzie rósł w głębokiej, żyznej glebie.

'Portogallo' to niewielkie drzewo o pokroju rozłożystym i lekko pokręconym, osiągające średnio 3 m wysokości, którego korona może mieć 4 m średnicy. Jego wzrost jest szybki i w sprzyjających warunkach wynosi około 70 cm rocznie. Odmiana ta wytwarza wydłużone owoce o masie do 120 g, których zielona skórka w miarę dojrzewania staje się fioletowawa. Miąższ o jasnoczerwonej barwie jest słodki i smaczny. Liście są szorstkie, intensywnie zielone, jesienią żółkną, delikatnie owłosione, stosunkowo duże (niekiedy mają 20 cm długości) i osadzone na długich ogonkach liściowych. Blaszka liściowa jest głęboko podzielona na 3–7 klap o ząbkowanych brzegach (najczęściej na 5), o zmiennym kształcie; ich spód jest aksamitny, z wyraźnie zaznaczonymi nerwami. Drewno jest miękkie i gąbczaste, a kora szara i gładka. System korzeniowy tego niewielkiego drzewa jest silny i rozłogowy, rozrasta się we wszystkich kierunkach.

Wśród odmian figowca wyróżnia się:

- odmiany owocujące raz w roku, wytwarzające jeden, dość obfity plon na początku jesieni

- odmiany dwukrotnie owocujące, owocujące dwa razy w ciągu roku: na początku lata wytwarzają figi zwane „figami kwiatowymi”, pojawiające się na drewnie zeszłorocznym, a jesienią – figi rozwijające się na pędach tegorocznych.

Odmiana 'Portogallo' owocuje dwukrotnie: od początku lipca, a następnie we wrześniu. Owoce zbiera się stopniowo, w miarę dojrzewania fig. Odmiana ta jest samopylna i partenokarpiczna, dzięki czemu wytwarza owoce bez zapłodnienia. Obecność innego figowca nie jest konieczna, a drzewo nie potrzebuje udziału zapylającego figowca błonkówki, jedynego owada zapylającego figowce, zbyt wrażliwego na chłód, by przetrwać w zimnym klimacie.

Figi wykorzystuje się do przygotowywania słodkich potraw (tart, clafoutis, konfitur i innych) lub dań wytrawnych, w połączeniu z kozim serem, suszoną szynką albo foie gras. Po zbiorze nie zaleca się przechowywania ich w lodówce, ponieważ obniża to intensywność aromatu fig, a ich skórka może ucierpieć wskutek wilgoci i skraplania się pary wodnej. Najlepiej spożywać je od razu, jeszcze pod drzewem, gdzie ich miodowy aromat pozostaje w pełni zachowany.

Figowiec jest często uznawany za jedno z najpiękniejszych drzew owocowych. Jego oryginalne ulistnienie nadaje mu nieco egzotycznego uroku i zapewnia przyjemny cień podczas letnich upałów. Posadź figowiec przy murze, który ochroni go przed chłodem podczas surowych zim, na południowym lub południowo-zachodnim stanowisku, w cieplejszych regionach w towarzystwie granatowca, morwy białej i nieśplika japońskiego. Na północy można połączyć go z pigwowcem, akebią pięciolistkową oraz urodlinem trójłatkowym (Asimina triloba), które również są mrozoodporne i egzotyczne. Uwzględnij jego docelowe rozmiary, aby określić odległość sadzenia. Chociaż korzenie nie uszkadzają nowoczesnych konstrukcji, mogą powodować zniszczenia murów wzniesionych z suchego kamienia lub przy użyciu niewielkiej ilości zaprawy, zgodnie ze starą techniką. Pamiętaj również, że korzenie figowca potrafią sięgać po wodę dość daleko, dlatego nie sadź go w pobliżu szamba ani systemu odprowadzania wód opadowych.