Figowiec Violette de Sollies

Figowiec 'Violette de Sollies' (Ficus carica) to plenna, późno owocująca odmiana, wytwarzająca duże, spłaszczone, fioletowe owoce o bardzo aromatycznym, czerwonym miąższu. Ta samopylna odmiana, nazywana niekiedy także Bourjassotte noire lub Parisienne, charakteryzuje się silnym wzrostem. Jest szczególnie dobrze przystosowana do uprawy w cieplejszych regionach. To odmiana owocująca raz w roku, czyli wydająca owoce tylko raz w sezonie, od końca sierpnia. Figowiec jest mrozoodpornym drzewem liściastym, które najlepiej rośnie na słonecznym stanowisku. Posadź go jesienią lub zimą w miejscu nieprzemarzającym, a w chłodniejszych regionach – wiosną. Owoce dojrzewają od końca sierpnia do końca października.

Figowiec 'Violette de Sollies' wytwarza piękne owoce, które w miarę dojrzewania zyskują ciemnofioletową skórkę i mają czerwony miąższ o doskonałych walorach smakowych. Figi wykorzystuje się do przygotowywania słodkich potraw (tart, clafoutis, kompotów…) lub dań wytrawnych, w połączeniu z kozim serem, szynką dojrzewającą albo foie gras. Po zbiorze nie zaleca się przechowywania ich w lodówce, ponieważ niska temperatura pogarsza aromat fig, a ich skórka może ucierpieć wskutek wilgoci i skraplania się pary wodnej. Najlepiej smakują świeże, zjadane od razu, a degustacja pod drzewem pozwala zachować ich miodowy aromat.

Wśród odmian figowca wyróżnia się:

- odmiany owocujące raz w roku, wydające jeden, dość obfity plon na początku jesieni

- odmiany dwukrotnie owocujące, owocujące dwa razy w roku: na początku lata wytwarzają figi zwane „figami kwiatowymi”, które pojawiają się na drewnie zeszłorocznym, oraz figi jesienne, rozwijające się na pędach tegorocznych.

Odmiana 'Violette de Sollies' owocuje raz w roku, pod koniec sierpnia. Zbiór przeprowadza się etapami, w miarę dojrzewania fig.

Ta odmiana jest samopylna i partenokarpiczna, dzięki czemu wytwarza owoce bez zapłodnienia. Nie wymaga sadzenia innych figowców ani udziału zapylającego ją owada – błonkówki figowej, która jest zbyt wrażliwa na chłód, by przetrwać w zimnym klimacie.

Pochodzący z Turcji i Azji Mniejszej figowiec (Ficus carica) należy do rodziny morwowatych. To niewielkie, silnie rosnące drzewo liściaste o zaokrąglonym, wzniesionym pokroju i często powyginanym pniu, osiągające w przypadku tej silnie rosnącej odmiany 5–6 m wysokości i 3 m szerokości. Liście są szorstkie, intensywnie zielone, jesienią przebarwiają się na żółto, są delikatnie owłosione i stosunkowo duże (czasami osiągają 20 cm długości), a także mają długi ogonek liściowy. Blaszka liściowa jest głęboko podzielona na trzy do siedmiu klap o brzegach karbowanych (najczęściej pięć), o zmiennym kształcie. Ich spód jest aksamitny, z wyraźnie zaznaczonymi nerwami. Drewno jest miękkie i gąbczaste, a kora – szara i gładka. System korzeniowy tego niewielkiego drzewa jest silny i rozłogowy, rozrasta się we wszystkich kierunkach.

Figowiec jest często uznawany za jedno z najpiękniejszych drzew owocowych. Oryginalne ulistnienie nadaje mu walory ozdobne i zapewnia przyjemny cień, szczególnie pożądany podczas letnich upałów. Ta późno owocująca odmiana jest dobrze przystosowana do uprawy w cieplejszych regionach. Posadź figowiec przy ścianie, która ochroni go przed chłodem podczas surowych zim, na stanowisku południowym lub południowo-zachodnim. W cieplejszych regionach możesz posadzić go w towarzystwie granatowca, morwy białej i nieśplika japońskiego. W chłodniejszych regionach warto połączyć go z pigwowcem, ake bią pięciolistkową i feijoą, które również są mrozoodporne i egzotyczne. Przy wyborze miejsca uwzględnij docelowe rozmiary rośliny, aby ustalić odpowiednią odległość sadzenia. Chociaż korzenie nie powodują szkód w nowoczesnych konstrukcjach, mogą uszkadzać stare mury wykonane z suchego kamienia lub spojone słabą zaprawą.