Głożyna pospolita Li

Głożyna pospolita 'Li' to doskonała odmiana wyselekcjonowana w Chinach ze względu na silny wzrost, szybkie wchodzenie w owocowanie, prawie bezkolczaste ulistnienie i bardzo duże owoce. Drzewo o pokroju rozłożystym, którego gałęzie elastycznie uginają się pod ciężarem owoców, jest równie ozdobne, co smaczne. Owoce głożyny są mniej lub bardziej okrągłe, mają dobry smak, bardzo małą i miękką pestkę albo nie mają jej wcale. Można je spożywać, gdy część skórki jest jeszcze żółtawa, w pełnej dojrzałości, gdy przybierają brunatnoczerwony kolor, a nawet po pomarszczeniu, co niewiele zmienia ich smak. Jest to odmiana bardzo wrażliwa na śródziemnomorską muchówkę owocową, podobnie jak odmiana prowansalska. Posadź ją jesienią, aby od 2. roku cieszyć się plonami od września do listopada. Głożyna pospolita potrzebuje długiego, ciepłego lata, aby dobrze owocować. Wytrzymuje krótkotrwałe spadki temperatury do -15 °C i bardzo dobrze znosi suszę letnią.

Koniecznie zastosuj ochronę przed śródziemnomorską muchówką owocową, ponieważ w przeciwnym razie plon może zostać całkowicie zniszczony. W tym celu możesz użyć pułapek bezpiecznych dla bioróżnorodności.

Ziziphus jujuba to niewielkie drzewo o kolczastych małych gałązkach i liściach, występujące dziko od Chin po Azję Mniejszą, najczęściej na bardzo wapiennej, suchej, gliniastej glebie. Należy do rodziny szakłakowatych i jest spokrewniona z Rhamnus alaternus (szakłakiem wieczniezielonym), kruszyną pospolitą (szakłakiem kruszyną), a także z prusznikami. Jest rośliną obupłciową i samopylną, zdolną żyć w ogrodzie przez wiele lat. Głożyna pospolita ma silny system korzeniowy, zarówno głęboki, jak i bardzo rozległy: stary egzemplarz, przycięty tuż przy ziemi, może wytworzyć liczne odrosty wyrastające w odległości ponad 10 m od pnia, których trudno się pozbyć. Ta cecha, mało pożądana w małym ogrodzie, jest cenna przy tworzeniu nieprzeniknionych lasów odroślowych lub bardzo odstraszających żywopłotów obronnych na granicy dużej posiadłości.

Głożyna pospolita 'Li' to niewielkie drzewo o pojedynczym pniu, które tworzy szeroką, krzaczastą koronę wspartą na dość elastycznych, mniej lub bardziej zwisających małych gałązkach. Rośnie dość szybko i osiąga około 6,50 m wysokości oraz 4 m szerokości, zależnie od warunków uprawy. Z wiekiem jej kora przybiera bardzo ciemną barwę i staje się mocno spękana. Jej nieliczne kolce i małe gałązki, ciemnobrązowe, mają na końcach krótkich ogonków liściowych małe liście lancetowate, skórzaste, drobno ząbkowane na brzegach, długości od 2 do 5 cm, z zaznaczonymi 3 nerwami. Blaszka liściowa jest błyszcząca z wierzchu. Kwitnienie trwa od czerwca do sierpnia, zależnie od klimatu. Drobniutkie kwiaty mają barwę od żółtawej do zielonkawej, są bezpłatkowe i zebrane w małe grona w kątach liści. Są mało widoczne, ale przyjemnie pachną i przyciągają liczne owady zapylające. Po kwiatach pojawiają się owoce, na egzemplarzach mających co najmniej 3 lata. Są to jajowate, mięsiste pestkowce o średnicy od 4 do 5 cm. W miarę dojrzewania ich kolor zmienia się z jasnozielonego na brunatnoczerwony. Miąższu otaczającego twardą pestkę jest dużo. Gdy owoc staje się przejrzały, ma on konsystencję miąższu daktyla i lekko mdły, słodki smak.

W sprzyjającym klimacie głożynę pospolitą 'Li' możesz posadzić w sadzie, ale także w ogrodzie ozdobnym, w towarzystwie granatowca właściwego, oliwki, figowca i winorośli. Jeśli uprawiasz ją nie tylko dla owoców, możesz z powodzeniem włączyć ją do żywopłotu naturalnego lub obronnego, gdzie będzie dobrze komponować się z głogiem, ognikiem szkarłatnym, pigwowcem i silnie uzbrojonymi różami, takimi jak Rosa rugosa czy pnąca 'Mermaid'. Wszystkie te rośliny są naprawdę mało wymagające, po zadomowieniu doskonale radzą sobie same, a przy tym są ozdobne i cenne dla bioróżnorodności.