Grusza Dziekanka Zimowa (Doyenné d'hiver) Bio

Grusza pospolita 'Doyenné d'hiver' lub 'Bergamote de Pentecôte' to odmiana pochodzenia belgijskiego, wyróżniająca się możliwością długiego przechowywania dużych gruszek o doskonałych walorach smakowych. Wytwarza duże owoce (około 11 cm wysokości i 10 cm średnicy), Delikatnie pachnący, pozostawia w ustach piżmowy posmak. Nasiona są małe, jasnobrązowe. Zbiór przypada od końca października do końca listopada, a owoce osiągają dojrzałość w styczniu, a przechowywanie może trwać aż do kwietnia. Subtelnie kwaskowata i bogata w cukry, jest wyśmienitą gruszką do jedzenia na surowo. Po ugotowaniu świetnie nadaje się do wielu słodkich i wytrawnych przepisów. Jest to odmiana częściowo samopylna – w pobliżu potrzebuje innych odmian gruszy, aby poprawić zapylanie i zwiększyć liczbę owoców. Doskonały zapylacz dla innych odmian. Czasami podatna na parcha.

Pyrus communis (grusza pospolita) to drzewo owocowe należące do rodziny różowatych. Obecna w Europie od starożytności, pochodzi z lasów Azji Zachodniej. We Francji grusze pojawiły się w XVI wieku, a za panowania Ludwika XIV kilka gatunków uprawiano w królewskich ogrodach. Na przestrzeni wieków pojawiła się bardzo duża liczba odmian. Jej uprawa jest szeroko rozpowszechniona w Europie.

 Odmiana 'Doyenné d'hiver', znana także jako 'Bergamote de Pentecôte', została odkryta około 1787 roku przez Jean-Baptiste'a Van Monsa (1765–1842) w dawnym ogrodzie kapucynów w Leuven w Belgii. Grusza ta tworzy drzewo o piramidalnej koronie, osiągające w wieku dorosłym około 5 metrów wysokości i 4 metrów szerokości, wytwarzające liczne rozłożyste gałązki. Jej pokrój dobrze nadaje się do form wysokopiennych (na pniu), niskich (w formie kielicha) oraz palmet (palmeta Verriera). Jej liście opadające na zimę są duże, mają od 8 do 10 cm długości, są naprzemianległe i owalne, błyszczące, a jesienią przybierają żółtopomarańczowe barwy. Kwitnienie przypada w kwietniu, dzięki czemu kwiaty są zazwyczaj chronione przed przymrozkami. Białe, pojedyncze kwiaty o średnicy od 2 do 3 cm, zebrane w baldachy, są miododajne. Mogą zostać zniszczone przez mróz od -2 do -3 °C. To mrozoodporne drzewo, które znosi temperatury sięgające około -25 °C; nadaje się do uprawy we wszystkich regionach Francji, także na obszarach położonych wysoko. Grusza ta jest samobezpłodna lub samoniezgodna, a jej kwiaty nie mogą zapylić się własnym pyłkiem. Dlatego w pobliżu konieczna jest obecność innych odmian gruszy, kwitnących w tym samym czasie. Do zapylania krzyżowego i zwiększenia liczby owoców nadają się na przykład odmiany Beurré Hardy, Conférence, Doyenné du Comice, Jules Guyot, William’'s Bon Chrétien, William's Rouge.

Grusza 'Doyenné d'hiver' to bardzo plenna odmiana, szybko wchodząca w owocowanie i obficie, regularnie owocująca. Zbiór rozpoczyna się pod koniec października, a owoce można spożywać od stycznia, w miarę dojrzewania. Gruszki można jeść zarówno na surowo, jak i po ugotowaniu: w kompotach, ciastach i deserach, sałatkach owocowych lub mieszanych, w połączeniu z serami albo jako dodatek do dań wytrawnych, podawanych z kaczką, białym mięsem (drobiem i jagnięciną) lub dziczyzną. Doskonale nadają się również do przygotowywania soków lub owoców w syropie. Bogata w wodę gruszka orzeźwia i gasi pragnienie. Bardzo mięsista, zapewnia uczucie sytości. Umiarkowanie kaloryczna, zawiera dużo potasu, wapnia i magnezu, a także znaczną ilość żelaza. Zawartość witamin C i E, antyoksydantów oraz błonnika sprawia, że gruszka korzystnie wpływa na zdrowie. Dodaje energii, pobudza i nawadnia organizm. Owoce można przechowywać od 3 do 5 miesięcy po zbiorze. Należy przechowywać je w chłodnym, czystym miejscu, chronionym przed światłem, w temperaturze około 8–10 °C, lub w chłodni szczelnej względem powietrza zewnętrznego, w temperaturze od 1 do 3 °C.

Bardzo popularna dzięki swoim owocom grusza doskonale sprawdzi się w ogrodzie, ciesząc zarówno młodszych, jak i starszych. Wśród bogatej gamy grusz łatwo znaleźć odmianę najlepiej odpowiadającą własnym oczekiwaniom.