Grusza Epine du Mas
Grusza Epine du Mas
Grusza Epine du Mas
Pyrus communis Epine du Mas (syn. Duc de Bordeaux)
grusza, grusza pospolita
Dostawa do domu lub do punktu odbioru (w zależności od gabarytów i miejsca dostawy)
Ważne: przy dostawie służby celne w Twoim kraju mogą naliczyć opłaty celne.
Zaplanuj termin dostawy
i wybierz datę w koszyku
Gwarancja przyjęcia się 12 miesięcy na tę roślinę
Więcej informacji
Gwarantujemy jakość naszych roślin przez cały cykl wegetacyjny.
Na nasz koszt wymieniamy każdą roślinę, która nie przyjęła się w normalnych warunkach klimatycznych i przy prawidłowym sadzeniu.
Opis
Grusza Epine du Mas, nazywana również Duc de Bordeaux, to stara, mrozoodporna i dość silnie rosnąca odmiana, obficie plonująca i dość szybko wchodząca w owocowanie. Wytwarza owoce średniego kalibru, gruszkowate i regularne. Ich skórka jest gładka, dość gruba, żółtozielona, pokryta szarymi kropkami, a w miarę dojrzewania cytrynowożółta, z różowawymi odcieniami od strony nasłonecznionej. Biały miąższ jest delikatny, rozpływający się, soczysty, słodki i subtelnie aromatyczny, niekiedy ziarnisty w środku. Zbiór odbywa się od końca września do połowy października, w miarę dojrzewania owoców. Owoce nadają się do spożycia od razu po zebraniu i można je przechowywać do grudnia. Przyjemnie kwaskowata i bogata w cukry gruszka doskonale smakuje na surowo. Po ugotowaniu odmiana świetnie nadaje się do wielu słodkich i wytrawnych przepisów. Jest częściowo samopylna i dość podatna na parcha.
Pyrus communis (grusza pospolita) to drzewo owocowe należące do rodziny różowatych. Obecna w Europie od starożytności, pochodzi z lasów Azji Zachodniej. We Francji grusze pojawiły się w XVI wieku, a za panowania Ludwika XIV kilka gatunków uprawiano w królewskich ogrodach. Na przestrzeni wieków pojawiła się bardzo duża liczba odmian. Uprawa gruszy jest szeroko rozpowszechniona w Europie. Epine du Mas lub Duc de Bordeaux miała powstać z przypadkowego wysiewu około 1803 roku w lesie Rochechouart, niedaleko wsi Le Mas, w departamencie Haute-Vienne.
Grusza Epine du Mas to drzewo o półwzniesionym pokroju, osiągające od 4 do 6 m wysokości i wytwarzające liczne, lekko łukowato wygięte gałęzie. Jej pokrój dobrze nadaje się do prowadzenia w formie wysokopiennej lub niskiej, w kształcie kielicha, a także przy podporach jako palmeta Verriera. Jej liście opadające na zimę są duże, mają od 8 do 10 cm długości, są naprzemianległe, owalne i błyszczące, zielone, a jesienią przebarwiają się na żółtopomarańczowo. Kwitnienie przypada na kwiecień, dzięki czemu kwiaty są zazwyczaj chronione przed przymrozkami. Białe, pojedyncze kwiaty o średnicy od 2 do 3 cm, zebrane w baldachy, są miododajne. Mogą zostać zniszczone przez mróz od -2 do -3 °C. To mrozoodporne drzewo znosi temperatury sięgające około -25 °C i nadaje się do uprawy we wszystkich regionach Francji. Ta grusza jest samosterylna lub samoniezgodna, a jej kwiaty nie mogą zapylić się własnym pyłkiem. Dlatego w pobliżu konieczna jest obecność innych odmian grusz, kwitnących w tym samym czasie. Do krzyżowego zapylania, a tym samym zwiększenia liczby owoców, nadają się na przykład odmiany Conférence, Doyenné du Comice, Beurré Hardy, Beurré Clairgeau, Passe-Crassane, Williams i William Rouge.
Gruszki można spożywać zarówno na surowo, jak i po ugotowaniu, w kompotach, ciastach i deserach, sałatkach owocowych lub mieszanych, w połączeniu z serami albo jako dodatek do dań wytrawnych, do kaczki, białego mięsa, takiego jak drób i jagnięcina, oraz dziczyzny. Doskonale nadają się również do przygotowywania soków i owoców w syropie. Bogata w wodę gruszka orzeźwia i gasi pragnienie. Jest bardzo mięsista, zapewnia więc uczucie sytości. Ma umiarkowaną kaloryczność, a przy tym zawiera dużo potasu, wapnia i magnezu oraz znaczącą ilość żelaza. Zawartość witamin C i E, przeciwutleniaczy oraz błonnika sprawia, że gruszka korzystnie wpływa na zdrowie. Dodaje energii, działa orzeźwiająco i nawadniająco. Owoce można przechowywać do grudnia. Przechowuje się je w chłodnym, czystym miejscu, chronionym przed światłem, w temperaturze około 8–10 °C, lub w chłodni, szczelnie odizolowanej od powietrza zewnętrznego, w temperaturze od 1 do 3 °C.
Pyrus domestica Epine du Mas lub Duc de Bordeaux lubi gleby wilgotne i głębokie, natomiast nie toleruje gleb zbyt przepuszczalnych i wapiennych. Aby uzyskać owoce wysokiej jakości, warto przeprowadzić przerzedzanie zawiązków, zmniejszając liczbę owoców na drzewie. Cięcie prześwietlające, polegające na usunięciu kilku gałęzi ze środka korony, zapewni więcej światła i nada owocom piękne wybarwienie. Ograniczy również pojawianie się chorób. Dzięki swoim owocom grusza jest bardzo popularna i doskonale sprawdzi się w ogrodzie, ciesząc zarówno dzieci, jak i dorosłych. Dzięki bardzo szerokiej gamie odmian łatwo znaleźć tę, która najlepiej odpowiada własnym upodobaniom.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Zgłoś nam błąd w treści tej strony
Grusza Epine du Mas na zdjęciach...
Pokrój rośliny
Owoc
Kwitnienie
Ulistnienie
Botanika
Pyrus
communis
Epine du Mas (syn. Duc de Bordeaux)
Rosaceae
grusza, grusza pospolita
Odmiana ogrodowa
Sadzenie i pielęgnacja
Twoja grusza 'Epine du Mas' lub 'Duc de Bordeaux' potrzebuje ciepła, dlatego należy posadzić ją w miejscu osłoniętym przed dominującymi wiatrami, szczególnie na północ od Loary, najlepiej w pełnym słońcu. Grusza dobrze rośnie w świeżej, żyznej glebie bez zastoin wilgoci, ale nie toleruje zbyt suchego ani nadmiernie wapiennego podłoża. Grusze, podobnie jak wszystkie drzewa owocowe, najlepiej sadzić od października do marca, poza okresem mrozów. Drzewa oferowane w pojemnikach można sadzić przez cały rok, z wyjątkiem okresów silnych upałów i mrozu.
Aby posadzić drzewo, głęboko spulchnij ziemię, usuń kamienie i chwasty. W razie potrzeby dodaj trochę żwiru, aby poprawić drenaż. Wykop szeroki dół o objętości co najmniej trzykrotnie większej od bryły korzeniowej. Zadbaj o to, aby ziemię z głębszej warstwy odłożyć po jednej stronie, a ziemię z wierzchniej warstwy po drugiej. Wymieszaj mączkę rogową i materię organiczną (podłoże, kompost…) z ziemią z głębszej warstwy, a następnie wsyp tę mieszankę na dno dołu. Umieść bryłę korzeniową, zasyp ją ziemią z wierzchniej warstwy, nie zakopując zrostu szczepionych roślin, a następnie ugnieć ziemię. Obficie podlej (około 10 l). Warto również ustabilizować gruszę za pomocą odciągów: wbij 3 paliki w trójkąt, w odległości 50 cm od pnia, i połącz je drewnianymi poprzeczkami. Zabezpiecz korę, na przykład kawałkiem gumy, i przytwierdź paliki do pnia metalowymi drutami. Możesz także poprowadzić gruszę przy podporze, stosując palmetę w kształcie litery U lub palmetę Verriera.
W ramach pielęgnacji co roku jesienią rozłóż na powierzchni gleby dojrzały kompost. Następnie zimą dodaj niewielką łopatę popiołu drzewnego, bogatego w potas, aby poprawić owocowanie. W razie potrzeby spulchnij ziemię u podstawy drzewa. Podlewaj regularnie, zależnie od klimatu, przez pierwsze dwa lub trzy lata.
Grusza może być podatna na różne choroby i szkodniki. Aby zapobiegać parchowi (brązowym plamom na liściach), moniliozie (zasychaniu kwiatów i gniciu owoców na drzewie) oraz mączniakowi prawdziwemu (białemu nalotowi grzybni na liściach), profilaktycznie opryskuj ją cieczą bordoską i wywarem ze skrzypu. Wśród szkodników owocówka, czyli niewielka gąsienica żerująca w owocach, może być zwalczana przez rozwieszenie budek lęgowych dla ptaków i schronień dla nietoperzy, założenie wzdłuż pnia opasek z tektury falistej oraz pakowanie owoców w brązowy papier pakowy. W przypadku zaatakowania przez mszyce opryskaj roślinę mieszaniną wody i szarego mydła.
Kiedy sadzić?
W jakim miejscu?
Pielęgnacja
Ten artykuł nie ma jeszcze opinii; podziel się swoją jako pierwszy.
Ostatnio oglądane produkty
Nie znalazłeś(aś) tego, czego szukasz?
Mrozoodporność to najniższa temperatura zimowa, jaką roślina może znieść bez poważnych uszkodzeń, a nawet obumarcia. Mrozoodporność jest jednak zależna od stanowiska (miejsce osłonięte, np. przy tarasie), od zabezpieczeń (agrowłóknina) oraz od rodzaju gleby (mrozoodporność jest lepsza przy dobrze przepuszczalnej glebie).
Okres kwitnienia podany na naszej stronie internetowej dotyczy krajów i regionów położonych w strefie 8 klasyfikacji USDA (Francja, Wielka Brytania, Irlandia, Holandia itp.).
Będzie się on różnić w zależności od miejsca zamieszkania.
- W strefach od 9 do 10 (Włochy, Hiszpania, Grecja itp.) kwitnienie nastąpi około 2–4 tygodnie wcześniej.
- W strefach od 6 do 7 (Niemcy, Polska, Słowenia oraz nizinne regiony górskie) kwitnienie opóźni się o 2–3 tygodnie.
- W strefie 5 (Europa Środkowa, Skandynawia) kwitnienie opóźni się o 3–5 tygodni.
Okres sadzenia podany na naszej stronie internetowej dotyczy krajów i regionów położonych w strefie 8 klasyfikacji USDA (Francja, Wielka Brytania, Irlandia, Holandia).Będzie się on różnić w zależności od miejsca zamieszkania:
- W regionach śródziemnomorskich (Marsylia, Madryt, Mediolan itp.) jesień i zima to najlepsze pory na sadzenie.
- W regionach kontynentalnych (Strasburg, Monachium, Wiedeń itp.) opóźnij sadzenie o 2–3 tygodnie wiosną, a jesienią przyspiesz je o 2–4 tygodnie.
- W regionach górskich (Alpy, Pireneje, Karpaty itp.) najlepiej sadzić pod koniec wiosny (maj–czerwiec) lub pod koniec lata (sierpień–wrzesień).
Okres zbiorów podany na naszej stronie internetowej dotyczy krajów i regionów należących do strefy 8 według klasyfikacji USDA (Francja, Anglia, Irlandia, Holandia).
W chłodniejszych regionach (Skandynawia, Polska, Austria...) zbiory owoców i warzyw odbędą się prawdopodobnie 3–4 tygodnie później.
W cieplejszych regionach (Włochy, Hiszpania, Grecja itp.) zbiory prawdopodobnie odbędą się wcześniej, w zależności od warunków pogodowych.
Okresy siewu podane na naszej stronie internetowej dotyczą krajów i regionów położonych w strefie 8 klasyfikacji USDA (Francja, Wielka Brytania, Irlandia, Holandia).
W chłodniejszych regionach (Skandynawia, Polska, Austria...) opóźnij wysiew do gruntu o 3–4 tygodnie lub wysiewaj w szklarni.
W cieplejszym klimacie (Włochy, Hiszpania, Grecja itp.) przyspiesz wysiew do gruntu o kilka tygodni.
W klimacie umiarkowanym krzewy kwitnące wiosną (forsycja, tawuła itp.) należy przycinać tuż po przekwitnięciu.
Krzewy kwitnące latem (lagerstremia indyjska, perowskia itp.) można przycinać zimą lub wiosną.
W regionach o chłodnym klimacie oraz w przypadku roślin wrażliwych na mróz unikaj zbyt wczesnego przycinania, gdy jeszcze mogą wystąpić silne przymrozki.
Kraj dostawy i język
Twoim miejscem zamieszkania wydaje się być:
Twoje miejsce zamieszkania to:
Aby cieszyć się najlepszą jakością korzystania z naszej strony, możesz zmienić:
Kraj dostawy:
-
Austria
-
Belgia
-
Bośnia i Hercegowina
-
Bułgaria
-
Chorwacja
-
Cypr
-
Czechy
-
Dania
-
Estonia
-
Finlandia
-
Francja
-
Grecja
-
Hiszpania
-
Holandia
-
Irlandia
-
Islandia
-
Liechtenstein
-
Litwa
-
Luksemburg
-
Malta
-
Niemcy
-
Polska
-
Portugalia
-
Rumunia
-
Serbia
-
Szwajcaria
-
Szwecja
-
Słowacja
-
Słowenia
-
Węgry
-
Włochy
-
Łotwa
Język:
-
Francuski
-
Angielski
-
Hiszpański
-
Włoski
-
Niemiecki
-
Portugalski
-
Holenderski
-
Fiński
Moje konto
Dzień dobry
Moje listy ulubionych
Mój koszyk
Logowanie / Rejestracja
Masz już konto?
Twój formularz jest chroniony przez reCAPTCHA: możesz zapoznać się z polityką prywatności oraz regulaminem.
Nie masz jeszcze konta?
Załóż konto, aby móc śledzić swoje zamówienie, korzystać z naszego działu obsługi klienta i, jeśli chcesz, z naszych przyszłych ofert.