Jabłoń Granny Smith

Jabłoń Granny Smith to dość silnie rosnąca, bardzo plenna odmiana, szybko i regularnie wchodząca w owocowanie. Wytwarza duże, błyszczącozielone owoce z białymi przetchlinkami. Ich biały miąższ jest chrupiący, jędrny, soczysty, orzeźwiający i bardzo kwaśny. Owoce zbiera się w listopadzie. Jabłoń Granny Smith nie jest samopylna. To odmiana późna, która jesienią wymaga ciepła, dlatego jej uprawa na północ od Loary nie jest zalecana. Jest to trzecia pod względem popularności odmiana uprawiana we Francji.

Jabłoń jest drzewem rodzimym w Europie, a szczególnie we Francji, gdzie jej obecność potwierdzono już w starożytności. Jabłoń Granny Smith to odmiana otrzymana z przypadkowego wysiewu przez babcię, której imię dało początek nazwie Granny, Marię Ann Smith, w Sydney w Australii w 1868 roku. Przypuszcza się, że jest mieszańcem jabłoni dzikiej Malus sylvestris zapylonej przez Malus pumila.

Jabłoń Granny Smith ma pokrój wyprostowany, dzięki czemu drzewo wygląda smukło i bardzo elegancko. Jest bardzo plenna, dlatego należy przerzedzać zawiązki, aby uniknąć drobnienia owoców i pojawiania się chorób. Przerzedzanie jest łatwe.
Jej liście są bardzo duże, owalne, lekko owłosione, z wierzchu brunatnozielone, a od spodu białawozielone i głęboko piłkowane.
Kwitnienie rozpoczyna się już pod koniec marca i trwa do połowy kwietnia. Z tego względu odmiana dobrze zapyla inne jabłonie. Kwiaty są odporne na przymrozki. Samosterylna, wymaga obecności jabłoni kwitnących w tym samym okresie. Odpowiednie są odmiany 'Melrose', 'Idared' i 'Golden Delicious'.
Owocowanie jest późne. Rozpoczyna się w listopadzie, a owoce można przechowywać do kwietnia. Są błyszczącozielone i mają białe przetchlinki. Ich biały miąższ jest chrupiący, jędrny, soczysty, orzeźwiający i bardzo kwaśny.

Jabłka te szczególnie dobrze nadają się do spożycia na świeżo i na kompoty. Można je oczywiście wykorzystywać także do wypieków, przetworów, dżemów oraz dań wytrawnych, na przykład w połączeniu z serami normandzkimi.