Persymona Korea

Hurma wschodnia Korea rodzi owoce nazywane kaki lub hurmami. Owoce kaki zbiera się po pierwszych przymrozkach i spożywa jako przejrzałe, gdy ich miąższ staje się miękki. Wówczas tracą swój cierpki smak, czyli nieprzyjemną, szorstką nutę, ustępując miejsca delikatnemu, słodkiemu i bardzo aromatycznemu smakowi. Ta odmiana rodzi owoce kaki o średnim kalibrze, o średnicy około 6–8 cm, mogące ważyć od 90 do 130 gramów, zbliżone wielkością i kształtem do pomidora, lekko spłaszczone i żebrowane. Skórka czerwoną, gdy owoce stają się przejrzałe. Czerwonomarańczowy miąższ jest delikatny, rozpływający się, soczysty, słodki, lekko włóknisty, bardzo aromatyczny i pozbawiony kwasowości; może zawierać liczne, drobne, czerwonawe nasiona. Owoce kaki doskonale smakują na surowo na początku zimy lub jako składnik rozmaitych słodkich i wytrawnych przepisów. Hurma jest bardzo odporna na mróz i dobrze przystosowuje się do każdej głębokiej gleby. Można ją uprawiać we wszystkich regionach Francji, najlepiej jednak rośnie na dobrze nasłonecznionym stanowisku lub w miejscu osłoniętym od zimnych wiatrów. Aby uzyskać owoce, nie trzeba sadzić w pobliżu drugiej hurmy. Rzadko atakowana przez choroby, prawie nie wymaga pielęgnacji.

Diospyros kaki jest również znana pod nazwami hurma lub kaki, a czasami także jako hurma wschodnia lub hurma chińska. Należy do rodziny ebenowatych, podobnie jak heban (Diospyros ebenum), z którym łączy ją jedna cecha: bardzo twarde drewno. Jej nazwa pochodzi od połączenia greckich słów „Dios” (bóg) i „Pyros” (pszenica). Pochodzi z Dalekiego Wschodu, a dokładniej z południowych Chin, gdzie uprawia się ją od ponad 2000 lat. W Europie Diospyros kaki miał zostać sprowadzony przez botanika Josepha Banksa, który przywiózł go z pierwszej podróży kapitana Cooka około 1768 roku. Dopiero od połowy XIX wieku rozpoczęto jego uprawę we Francji. Kaki jest ulubionym owocem wielu krajów Azji, zwłaszcza Chin, Korei i Japonii. Uprawia się je na południu Francji, w Izraelu i w Hiszpanii, w regionie Walencji.

Odmiana Korea pochodzi z Korei, gdzie hoduje się ją ze względu na bardzo słodki smak owoców. Hurma tworzy dość silnie rosnące drzewo o stosunkowo powolnym wzroście, zaokrąglonej sylwetce i rozłożystym pokroju, które w wieku dorosłym może osiągnąć około 5–6 m wysokości i 3–5 m szerokości. Kwitnienie przypada na maj–czerwiec, dzięki czemu kwiaty są chronione przed wiosennymi przymrozkami. Jest to drzewo jednopienne, wytwarzające kwiaty męskie i żeńskie zapylane przez owady, takie jak pszczoły, motyle, trzmiele, bzygi, ….  Kwiaty, bardzo bogate w nektar, mają barwę od kremowobiałej do jasnożółtej, są pojedyncze i osiągają około 1,5–2 cm średnicy. Pojawiają się na młodych pędach tegorocznych i są połączone z gałązką bardzo krótką szypułką. Kwiaty żeńskie są większe i występują pojedynczo na silniejszych gałęziach, natomiast mniejsze kwiaty męskie są zebrane po 2 lub 3 w bukiety na cieńszych gałązkach. Owoce mogą powstawać bez zapylenia, w wyniku partenokarpii: kwiat żeński nie zostaje zapłodniony, ale owoc mimo to się rozwija. Jest wtedy bezpestkowy. To mrozoodporne drzewo znoszące temperatury sięgające około -20 °C. Aby zapewnić owocom dobre dojrzewanie, najlepiej posadzić hurmę w miejscu dobrze nasłonecznionym, a w chłodniejszych regionach – przy południowej ścianie, która ochroni ją przed wiatrem.

Owoce kaki Korea zbiera się, gdy tylko stają się czerwonawe, od połowy października. Zbiór trwa aż do pierwszych przymrozków, w miarę dojrzewania owoców. Przy dość powolnym wchodzeniu w owocowanie, po 4–5 latach uprawy plonowanie staje się optymalne po 7–9 latach. hurma (w wieku od 10 do 20 lat) rodzi średnio od 30 do 60 kg owoców rocznie. Owoce kaki są delikatne, dlatego zbiera się je za pomocą tyczki do zbioru owoców lub ręcznie, stojąc na drabinie, zawsze bardzo ostrożnie. Zbiera się je, gdy są dojrzałe, lekko miękkie w dotyku, po czym należy je szybko spożyć. Ich smak jest zdecydowanie lepszy, a cierpkość znacznie mniejsza, gdy zbierze się je jako przejrzałe, po lekkim przymrozku; skórka nie jest wtedy już cierpka. Można również zebrać owoce jeszcze twarde i pozostawić je do dojrzewania w pomieszczeniu, owinięte w papier gazetowy, szypułką do dołu, w pobliżu jabłek. Aby przechowywać owoce dłużej, można umieścić je w niskiej temperaturze (od -1 do +1 °C), co pozwala zachować je przez 2–4 miesiące. 

Kaki, czyli hurma, to owoc o rozpływającym się, aksamitnym i miodowym miąższu. Można spożywać go na surowo, przekrojonego na pół i wybieranego łyżeczką. Doskonale sprawdza się w sałatkach owocowych. W kuchni ujawnia pełnię smaku po przetworzeniu na dżem, mus lub galaretkę, a także jako składnik crumble, ciast ucieranych i innych wypieków lub dodatek do dań wytrawnych. Z liści przygotowuje się herbatę z liści kaki, popularny napar podawany niekiedy z dodatkiem herbaty z liści kamelii w Chinach, Korei i Japonii. Herbata ta jest ceniona za korzystny wpływ na organizm. Kaki ma niską kwasowość i niewiele kalorii, a jednocześnie jest szczególnie bogate w węglowodany, błonnik i karoteny. Zawiera również dużo przeciwutleniaczy, prowitaminy A i składników mineralnych, takich jak miedź, potas, wapń i fosfor.

Dzięki swoim zaletom hurma doskonale pasuje do ogrodu – można posadzić ją na trawniku, w sadzie lub w owocowym żywopłocie. Bardzo dekoracyjna, dzięki rozłożystemu pokrojowi może zapewniać cień latem.  Daje wiele radości tym, którzy ją mają. gamie odmian kaki.