Morela Hargrand

Morela Hargrand to odmiana o częściowej samopylności, silnie rosnąca i plenna. Odmiana ta nadaje się do uprawy w regionach północnych dzięki półpóźnemu kwitnieniu, odporności na mróz i odporności na choroby, w tym na bakteriozę. Owoce są żółtopomarańczowe, średniej wielkości, o średnicy około 5 cm i podłużnym kształcie. W momencie zbioru ich barwa jest nieco matowa. Miąższ jest ciemnopomarańczowy, jędrny, słodki i wyróżnia się doskonałymi walorami smakowymi. Zbiór rozpoczyna się w połowie lipca.

Morela pochodzi z Azji Środkowej i Wschodniej. W Chinach uprawia się ją od 3000 lat przed Chrystusem. Uprawiana przez nas morela (Prunus armeniaca) została sprowadzona do basenu Morza Śródziemnego z Armenii, od której pochodzi jej nazwa, na początku naszej ery. Do Francji trafiła w okresie renesansu. W Kanadzie, w stacji badawczej w Harrow, naukowcy Lapins i Bailey skrzyżowali w 1972 roku morele V5 1092 i NJA1, tworząc mieszańca: morelę Hargrand.

Dzięki półpóźnemu kwitnieniu, które pozwala jej uniknąć przymrozków późnej zimy, oraz dobrej odporności na mróz morela Hargrand nadaje się do uprawy w regionach północnych, na północ od Loary. Stanowisko słoneczne, osłonięte od wiatru i skierowane na południe poprawi owocowanie.
Odmiana ta ma pokrój wyprostowany, dzięki czemu drzewo jest smukłe i wysokie, z luźno rozmieszczonymi liśćmi oraz gałęziami rosnącymi pionowo. Liście są ząbkowane, sercowate i mają długi ogonek liściowy. Drzewo osiąga do 4 m wysokości i 3 m średnicy. Zaczyna owocować w wieku 3 lat, a pełną dojrzałość osiąga w wieku 7 lat.
Morela kwitnie pod koniec marca, przed pojawieniem się liści. Kwiaty rozwijają się na pędach z poprzedniego roku. Kwiat ma 5 różowych płatków i purpurowe działki kielicha. Jest pachnący, ale kwitnienie trwa krótko. Owoce dojrzewają od połowy lipca, a zbiór trwa około 15 dni.

Morela Hargrand charakteryzuje się częściową samopylnością. Chociaż ta samopylność wydaje się wystarczająca w regionach na północ od Loary, zdecydowanie zaleca się posadzenie zapylacza tej odmiany — moreli Bergarouge.

Morele spożywa się na świeżo, suszone lub po przetworzeniu: w postaci dżemów, tart, kompotów i moreli w syropie… Wykorzystuje się je również w daniach wytrawnych, takich jak angielskie danie z królika z morelami i pasternakiem. Soki morelowe warto mieszać z odrobiną soku brzoskwiniowego, aby złagodzić naturalną kwasowość moreli.