Duet zapylający renklod w formie piennej

Ten duet zapylający łączy dwie stare odmiany śliwy Renkloda, które pozwalają rozłożyć zbiory na całe lato. 'Reine Claude d’Oullins', silnie rosnąca, samopylna i bardzo dobry zapylacz, daje pierwsze śliwki już pod koniec lipca. 'Reine Claude d’Althan', niesamopylna, przejmuje pałeczkę od połowy sierpnia, rodząc duże, fioletowe owoce o żółtym, delikatnym i aromatycznym miąższu. Posadzone w tym samym ogrodzie, te dwie śliwy zapewniają lepsze owocowanie i pozwalają przez kilka tygodni zbierać śliwki deserowe oraz owoce do wypieków.

Ten duet składa się z 2 roślin:

1 śliwa 'Reine Claude d’Althan'
Silnie rosnąca, plenna, mrozoodporna odmiana wyselekcjonowana w XIX wieku. Rodzi duże, okrągłe, lekko spłaszczone owoce o skórce od czerwono-fioletowej do fioletowej, z żółtym, grubym, delikatnym, soczystym i aromatycznym miąższem. Zbiory przypadają od połowy sierpnia do września. Ta renkloda nie jest samopylna: aby dobrze owocować, potrzebuje w pobliżu innej kompatybilnej śliwy, dlatego została połączona z odmianą 'Reine Claude d’Oullins'.

1 śliwa 'Reine Claude d’Oullins'
Silnie rosnąca, bardzo plenna, mrozoodporna i samopylna odmiana pochodząca z okolic Lyonu. Rodzi okrągłe śliwki o średnicy 4–4,5 cm, w kolorze kanarkowożółtym, z różowym rumieńcem w pełni dojrzałości, o żółtozielonym, słodkim i aromatycznym miąższu. Zbiory trwają od końca lipca do sierpnia. Jest także dobrym zapylaczem dla innych renklod. Jej owoce nadają się do spożycia na świeżo, na tarty, kompoty, dżemy i przetwory.

Rośliny są oznaczone oddzielnymi etykietami i dostarczane w doniczkach o pojemności 7,5/10 l

W pełni dojrzałe te dwie śliwy tworzą prawdziwe drzewa owocowe, dlatego należy przeznaczyć dla nich miejsce w ogrodzie, gdzie będą mogły swobodnie rozłożyć korony. 'Reine Claude d’Althan' osiąga około 6 m wysokości i 5 m szerokości, natomiast ‘Reine Claude d’Oullins’ może dorastać do 8 m wysokości i 5 m szerokości, zależnie od gleby i sposobu prowadzenia. Ich białe kwiaty pojawiają się wiosną na zeszłorocznych gałązkach. Podobnie jak u wszystkich śliw, kwitnienie jest wrażliwe na późne przymrozki; osłonięte, słoneczne i otwarte stanowisko sprzyja lepszemu zawiązywaniu owoców.

Posadź te śliwy najlepiej jesienią, od października do grudnia, poza okresem mrozów. Zachowaj między drzewami odstęp 5–6 m, ponieważ są to drzewa owocowe na otwarte stanowisko, które potrzebują powietrza i światła, aby dobrze owocować. W małym sadzie posadź je w pobliżu siebie, ale nie zbyt ciasno, aby owady zapylające mogły swobodnie przemieszczać się między obydwoma kwitnącymi drzewami. Przez pierwsze dwa lata regularnie podlewaj obie śliwy, szczególnie wiosną i latem, aż korzenie dobrze się rozrosną.

Śliwki można spożywać na surowo, prosto z drzewa, w sałatkach owocowych, a także jako deser, w wypiekach oraz jako dodatek do mięs i innych dań. Oczywiście robi się z nich dżemy, ale także śliwki w syropie, kompoty… Wytwarza się z nich również okowitę.

Drzewo owocowe prowadzone w formie kielicha nie ma przewodnika (pionowej głównej łodygi), lecz gałęzie rozchodzące się promieniście od pnia. Ta szczególna forma pozwala słońcu i powietrzu dobrze przenikać do korony drzewa, co sprzyja rozwojowi i dojrzewaniu owoców, a jednocześnie ogranicza rozwój chorób.