Śliwa Renkloda Althana

Śliwa Reine Claude d'Althan to silnie rosnąca odmiana o obfitym i regularnym plonowaniu. Rodzi duże, okrągłe, lekko spłaszczone owoce o czerwono-fioletowej, a nawet fioletowej skórce. Ich gruby, żółty miąższ jest delikatny, soczysty i aromatyczny. Zbiór przypada od połowy sierpnia do września. Śliwa Reine Claude d'Althan nie jest samopylna.

Za ojczyznę śliw uważa się Syrię, a nie Chiny. W czasach rzymskiej hegemonii nad tym regionem różne lokalne owoce, w tym śliwy, trafiły do Rzymu. Od tamtej pory znana jest śliwa Reine Claude złota lub zielona. Śliwa Reine-Claude d'Althan pochodzi z Węgier. Została tam wyselekcjonowana w 1860 roku przez ogrodnika hrabiego d'Althana.

To drzewo owocowe osiąga naturalnie do 6 m wysokości w wieku dorosłym. Ceniony jest jego swobodny i smukły pokrój. Dzięki mrozoodporności i odporności na choroby wymaga niewielu zabiegów pielęgnacyjnych. Preferuje słońce lub półcień i rośnie w każdym rodzaju żyznej, świeżej, głębokiej, a nawet ciężkiej gleby, ale niewapiennej. Jego liście są owalne, prawie podłużne, ząbkowane i lekko omszone. Ta odmiana kwitnie w kwietniu. W tym czasie drzewo całkowicie pokrywa się białymi kwiatami, które pojawiają się na zeszłorocznych gałązkach. Ta śliwa jest szczególnie dobrym zapylaczem. Może zapylać wszystkie odmiany Reine Claude złotej i Reine-Claude d'Oullins.

Owoce, czyli reine-claude, są okrągłe, lekko spłaszczone, o czerwono-fioletowej, a nawet fioletowej skórce. Ich gruby, żółty miąższ jest delikatny, soczysty i aromatyczny. Owoce te spożywa się przede wszystkim na świeżo, a także wykorzystuje do przetworów i konfitur.

Śliwki można jeść na surowo prosto z drzewa, dodawać do sałatek owocowych, deserów i wypieków, a także podawać do mięs i różnych potraw. Przygotowuje się z nich oczywiście konfitury, ale także owoce w syropie, kompoty... Wytwarza się z nich również nalewkę.