Agrest Hinnonmäki Grün

Agrest Hinnonmaki zielony (Ribes uva crispa) to odmiana wydająca duże, żółte owoce z zielonym nalotem, o słodkim smaku. Agrest jest krzewem o pokroju krzaczastym, łatwym w uprawie, ale wrażliwym na suszę. Pyszne na surowo jagody doskonale nadają się na konfitury, galaretki i tarty, a także jako dodatek do mięs i ryb. Sadzimy od października do marca, aby zebrać owoce około lipca.

Uprawiany w północnej Europie od XVI wieku agrest jest płodnym mieszańcem powstałym ze skrzyżowania dwóch gatunków pochodzących z Europy i Afryki Północnej, które nadal występują dziko w górskich lasach, Szkocji, Francji i na Kaukazie. Agrest (Ribes uva crispa) należy do rodziny agrestowatych, podobnie jak porzeczka czerwona (Ribes rubrum). Krzew ten przypomina klasyczne porzeczki, ale przede wszystkim różni się owocami: są większe, mają łagodny smak i pojawiają się pojedynczo wzdłuż pędów, w przeciwieństwie do porzeczek rosnących w gronach.

Agrest jest krzewem o pokroju krzaczastym, rozgałęziającym się już u podstawy, osiągającym 1 m wysokości i 75 cm szerokości. Jego liście są opadające na zimę, ząbkowane i omszone, od jasnozielonych do średniozielonych. Z wyjątkiem kilku odmian bezkolcowych agrest ma pędy pokryte kolcami. Wiosną pojawiają się na nim bardzo drobne, miododajne kwiaty w zielonkawobiałym kolorze. Na początku lata przekształcą się w przezroczyste, okrągłe lub owalne jagody o średnicy 1,5 cm, rozmieszczone wzdłuż pędów. W zależności od odmiany jagody są czerwone, białe lub żółtozielone. Owoce zbiera się, gdy są dobrze dojrzałe i łatwo odrywają się od pędów. Z jednego krzewu można zebrać około 3–4 kg owoców.

Agrest to mało słodki, a więc niskokaloryczny owoc, bogaty w witaminy C, A i B oraz zasobny w sole mineralne, takie jak wapń, żelazo, potas i fosfor. Dzięki właściwościom moczopędnym, wspomagającym trawienie, udrażniającym wątrobę i przeczyszczającym owoc oczyszcza organizm, pod warunkiem że spożywa się go lekko niedojrzałego. Agrest można jeść świeżo zebrany lub wykorzystywać na słodko, do tart, konfitur i galaretek, albo na słono, jako dodatek do mięs i ryb. Tradycyjnie w krajach nordyckich sok z owoców wykorzystywano do przygotowania słodko-kwaśnego sosu podawanego do dań z makreli, stąd pochodzi nazwa tego krzewu.

W ogrodzie agrest sprawdza się jako niewielki żywopłot owocowy, sadzony w połączeniu z innymi porzeczkami i malinami, ale dzięki licznym kolcom tworzy również gęsty żywopłot obronny. Podczas zbioru trzeba na nie uważać. Jest bardzo mrozoodpornym krzewem, łatwym w uprawie, ale wrażliwym na suszę.