Winorośl Albarossa

Winorośl 'Albarossa' to stosunkowo mało znana włoska odmiana o czerwonych owocach, powstała w wyniku przypadkowego skrzyżowania włoskiej odmiany z odmianą pochodzącą z Ardèche w latach 30. XX wieku. Po długim okresie doświadczeń w 2001 roku Albarossa została wpisana na listę odmian dopuszczonych do uprawy w prowincjach Asti, Alessandria i Cuneo w Piemoncie, wzbudzając zainteresowanie wielu winiarzy, w tym bardzo znanych producentów, ze względu na swoje cechy oraz zdolność do produkcji wybitnych win o dużym potencjale dojrzewania. Jagoda Albarossy jest mała, elipsoidalna, czarna, z woskowatą, grubą skórką o czerwono-fioletowej barwie. Grono jest średniej wielkości, piramidalne, średnio zwarte i uskrzydlone. Winorośl Albarossa dojrzewa późno i wymaga suchych gleb, najlepiej na terenach pagórkowatych, o glebach wapiennych, bogatych w mikroelementy.

Winorośl właściwa (Vitis vinifera) rosła dziko już ponad 5000 lat temu. Rzymianie wprowadzili ją do Francji w celu uprawy. Powstało wiele mieszańców, aby uzyskać różnorodne kolory, smaki i zastosowania. Winorośl 'Albarossa' to odmiana uzyskana po raz pierwszy w 1938 roku przez Giovanniego Dalmasso ze skrzyżowania Nebbiolo i Barbery, w celu stworzenia wyjątkowej odmiany łączącej cechy i zalety dwóch głównych odmian piemonckich. Badania DNA przeprowadzone kilka lat temu wykazały jednak, że prawdziwym „ojcem” winogrona Albarossa nie jest słynne i szlachetne Nebbiolo, lecz mniej znana odmiana Chatus, nazywana również Nebbiolo di Dronero, pochodząca z Ardèche we Francji. Mimo tego zaskakującego odkrycia winogrono zachowało wiele cech uprawowych Barbery, w szczególności zdolność do późnego dojrzewania przy jednoczesnym utrzymywaniu dobrego poziomu kwasowości, zwłaszcza gdy jest uprawiane na ubogich glebach wapiennych. Wina Albarossa to czerwone wina o intensywnej rubinowej barwie, winnym aromacie oraz korzennych nutach i aromatach czerwonych owoców, takich jak wiśnia. W ustach wino jest pełne, żywe, nadaje się do starzenia i może dawać wybitne wina.

Silnie rosnąca, zdrewniała winorośl 'Albarossa' osiąga do 5 m wysokości. Jej ostateczny pokrój zależy od sposobu cięcia. Winorośl sama przyczepia się do podpory, takiej jak szpaler winorośli czy espalier, za pomocą wąsów czepnych i lubi stanowiska dobrze nasłonecznione. Ma pokrój od półwzniesionego do poziomego. Zaleca się prowadzenie jej na drutach i staranne przywiązywanie do podpory. Nie ma dużych wymagań co do rodzaju gleby, ale preferuje podłoże gliniasto-wapienne. Wymaga starannego wyłamywania nadmiaru pędów.
Jej liście są głęboko powcinane i latem mają intensywnie zieloną barwę, a jesienią ich obrzeża czerwienieją.
Kwitnienie w gronach rozpoczyna się w maju, a roślina wytwarza bardzo małe, zielonkawe kwiaty.

Winogrona 'Albarossa' spożywa się po przerobieniu na wino.