Winorośl Barbera

Winorośl 'Barbera' to rodzimy szczep z regionu Piemontu we Włoszech. O czarnych owocach, dość kwaśny, w młodości wyróżnia się delikatnymi taninami, a z wiekiem staje się bardziej gęsty, z aromatem wiśni. Wino ma intensywną barwę i owocowy smak, z wyraźną kwasowością, która nadaje mu świeżość i żywiołowość. Te winogrona, przeznaczone do produkcji wina, mają niebieskoczarną barwę, grubą, pokrytą nalotem skórkę, a grona są duże, wydłużone i średnio zwarte. Roślina dobrze znosi choroby. Zbiory Barbery przypadają zazwyczaj na koniec września i początek października. Uważa się, że najlepiej sadzić ją na mało żyznych, wapiennych i gliniastych glebach.

Winorośl właściwa (Vitis vinifera) rosła dziko już ponad 5000 lat temu. Do Francji została sprowadzona przez Rzymian w celu uprawy. Liczne mieszańce powstały, aby uzyskać różnorodne barwy, smaki i zastosowania. Barbera to stara odmiana pochodzenia włoskiego, wywodząca się z regionu Piemontu. Dokładniej, jej początki wiążą się z obszarem Monferrato, ciągnącym się wzdłuż regionów Asti i Alba w południowo-wschodnim Piemoncie. Po raz pierwszy wspomniano o niej w VI wieku. Najnowsze dane DNA sugerują, że Barbera może być spokrewniona z francusko-hiszpańskim szczepem Mourvedre. Przez długi czas uważana za odmianę średniej jakości, Barbera zyskała uznanie dzięki piemonckim winiarzom, którzy wykazali jej walory i udowodnili, że może konkurować z „wielkimi winami”. Wina z odmiany Barbera są dziś cenione na całym świecie. Winogrona te mogą być wykorzystywane jako jedyna odmiana wina lub do jego kupażowania. W młodości dają bardzo intensywny aromat świeżych czerwonych wiśni i jeżyn. W lżejszych wersjach wyczuwalne są nuty wiśni, malin i borówek, natomiast w winach z bardziej dojrzałych winogron pojawiają się nuty jeżyn i czarnych wiśni. W Piemoncie odmiana ta jest ceniona za plonowanie i zdolność dojrzewania o dwa tygodnie wcześniej niż Nebbiolo, nawet w winnicach, w których stanowisko nie jest idealne.

Silnie rosnąca, drewniejąca winorośl 'Barbera' osiąga do 5 m wysokości. Jej ostateczny pokrój zależy od zastosowanego cięcia. Winorośl sama przyczepia się do podpory (szpaleru winorośli, szpalera…) za pomocą wąsów czepnych i lubi stanowiska dobrze nasłonecznione. Ma pokrój półwzniesiony do poziomego. Zaleca się prowadzenie jej na drutach i staranne przywiązywanie do podpory. Nie ma szczególnych wymagań co do rodzaju gleby i nie jest żarłoczna, ale mimo wszystko preferuje podłoża gliniasto-wapienne. Wymaga starannego usuwania nadmiaru pędów. Jej głęboko powcinane liście, intensywnie zielone latem, jesienią czerwienieją na obrzeżach. Kwitnienie w gronach przypada na maj, kiedy pojawiają się bardzo drobne, zielonkawe kwiaty. 'Barbera' daje dość ciemne wina o średniej do wysokiej kwasowości, miękkich taninach i lekkiej budowie; często porównuje się ją do naszego Merlota.

Winogrona 'Barbera' spożywa się w postaci wina po jego wytworzeniu.